หากเราจำกัดความว่า ศิลปะ คือ สิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้น..ก่อให้เกิดความสะเทือนต่ออารมณ์มนุษย์..สิ่งที่ธรรมดาในสายตา หู สัมผัส ของบางคน..ก็อาจเป็นสิ่งสุดวิเศษสำหรับ บางคน..ได้..แต่หาก วัดความสะเทือนอารมณ์ ตามปริมาณของ คน โดยตีความว่า มีคุณค่า(มูลค่า)ตามความต้องการ(รู้สึก) ของ คนจำนวนมากกว่า ว่า ดีกว่า เก่งกว่า..อันนี้ อาจมิใช่ความหมายที่แท้จริง..เพราะหากมี เศรษฐีโง่ ที่ยอมจ่ายจำนวนมากต่อ ผลงานศิลปะด้อยค่าชิ้นหนึ่ง..จะทำให้มหาชนยอมรับถึงคุณค่านั้นได้อย่างไร?..หรือเช่นเดียวกับ..เสียงบทเพลงที่ขับขานกรีดบาด จนผู้ฟังจำนวนมากสะเทือนอารมณ์สุดๆไม่มีที่ติ..ได้เพียงครั้งเดียว..โดยมิได้มีการบันทึกไว้..จะเปรียบเทียบคุณค่าจากความถวิลหาของผู้ฟังได้หรือ?..ศิลปิน จึงมิอาจสร้าง ศิลปะ ให้มีคุณค่าได้ตลอด..เช่นเดียวกับ..ศิลปะ ก็มิอาจ สร้างความสะเทือนอารมณ์ได้ทุกครั้งเสมอกัน.. ดังนั้น คุณค่าที่แท้จริง ของ ศิลปะ และ ศิลปิน คือ อะไร?..