วันนี้ช่วงที่กำลังจะตื่น ไม่ร่างกายไม่ยอมขยับแม้รู้ทั้งรู้ว่ากำลังจะสายแล้ว แต่ในใจมัวแต่คิด คิด คิดเรื่องโน้นเรื่องนี้จำเรื่องราวได้บ้าง ไม่ได้บ้าง รู้สึกตัวว่ามันไม่หลับแต่มันก็ไม่ยอมตื่น หลังจากตื่นมานี้เลยขบคิดทั้งวันว่าความคิดมันก็เป็นสิ่งเสพติดชนิดหนึ่งเหมือนกัน ซึ่งถ้าเราไม่รู้สึกตัวหรือไม่มีกำลังพอที่จะรู้ทันความคิดนั้นๆเราก็จะไม่สามารถควบคุมไม่ให้เราหลงไหลไปกับความคิดต่างๆในใจของเราดั่งเช่นเดียวกับได้เสพยาเสพติดเลย คิดได้ดังนั้นผมจึงมาค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับการเสพติดความคิดในนี้จึงได้มาพบเจอบทความข้างต้น เป็นบทความที่ตรงกับความคิดผมอย่างมากครับ