วันนี้ตื่นเช้า ออกไปตลาดนาบอน เพื่อจัดหาอาหารเช้า และแล้วได้ยินเสียงขลุ่ยพริ้วมากันลมเย็นยามเช้า ใครน้อฟังขลุ่ยแตเช้า แล้วก็พบชายวัยกลางคน หนวยเครารุงรัง เอะ!คุ้นหน้าคุ้นตา อ้อ! อาจารย์ชูชาติ นักเดินทางด้วยจักรยาน ครวญเสียงขลุ่ยเปิดหมวกมีเศษเหรียญสามสี่เหรียญ เห็นสีหน้ามุ่งมั่น กับอารมณ์ดีของท่านแล้ว มีความสุขแต่เช้า ด้วยที่คนไม่รู้ัจักว่าท่านเป็นใครเค้าก็ดูว่า ไม่รู้คนบ้าที่ไหนมาขอทานแต่เช้า...ผมเข้าไปทักทายกับถ่ายภาพท่านไว้ เค้าก็ว่าคนถ่ายภาพท่าจะบ้ากว่า.... ว่าไปนั่น พบสัจธรรมว่า อย่ามองคนแค่สิ่งที่เห็นภายนอก คนเรามักมองคนแค่เปลือกนอกเท่านั้นเองแล้วตัดสินคนอื่นไปตามที่ตนคิด

26 มีนาคม 2552 วันนี้ท่านเดินทางมาถึง อ.นาบอน จ.นครศรีฯ ครับ