ยายธีมีข้อสังเกตุ..หนึ่ง.อันเป็นธรรมดาๆ..ของความรู้สึก."อยาก"..ถ้าเด็กอยาก"รู้"(ด้วยตนเอง)..ความไฝ่หา.ก็จะมีมาก..(จะเห็นได้ใน..สังคมเด็กไทย..(ชอบนอกเรื่องนอกบทชอบรู้ในสิ่งที่ไม่อยากให้รู้..ส่วนใหญ่)..เด็กมักจะชอบอมอาหารที่ป้อนให้ไม่ยอมเคี้ยว..เพราะถูกป้อน....เป็นต้น..."วิธีการระบบที่เรามีเป็นมาตลอดในชีวิตประจำวันและโรงเรียน..กำลังเป็นยาเบื่อเมา..ตามระยะเวลากว่าชั่วอายุคน...หากปรับเปลี่ยนวิธีการ..ให้เป็นธรรมชาติมากขึ้น..โดยเปลี่ยนที่ผู้สอนก่อน(ปรับเปลี่ยนตัวตนวิธีการสอนให้มาเป็นเรียน.."เริ่มแต่อนุบาล...ไม่นานนักเราคงมีความสำเร็จในการเรียนรู้ร่วมกันเกิดขึ้น..ช่องว่าง..คงจะได้เติมเต็มตามความ..ปราถนาของผู้เรียนและผู้ต้องการสอน...(การเรียนการสอนวิธีนี้กำลัง..มีการทำวิจัยไฝ่รู้ของ"ฝรั่ง"อยู่เวลานี้)...การเรียนในยุโรป..ผู้เรียนคือ..ผู้อยากรู้..จะต้องค้นคว้าหาอ่านเอาเอง..ครูบาอาจารย์ไม่ได้หาเรื่องให้ต้องหาเอาเอง...ความรู้จึงเหมือนการขุดดิน..พรวนดิน...ไม่ลงมือทำก็ไม่ได้..เป็นตัวอย่างหนึ่ง..เป็นต้น