"จากพระป่าถึงรองเกตุ ช่วยลิงไซด์ถึงม่อนเสียงดาว"

ก้าวไปถูกทิศทาง แห่งธรรมชาติวิทยา คือ การสร้างคุณค่าแห่งคุณธรรม การเมืองการปกครองจะล่มสลายไปไร้ขอบเขต ไร้หลักคุณธรรม แต่คุณภาพของคนม่อนแสงดาว มีคุณค่าทางประเพณี วัฒนธรรม ไม่ใช่นโยบายลมแล้งแห่งรัฐบาล เพื่อมาโชว์โอ้อวดว่าทำได้ แต่ท้ายสุดก็ล้มไม่เป็นท่า เพราะคนเหล่านั้นไร้อุดมการณ์ แห่งคุณธรรม เพราะเห็นค่าวัตถุมากกว่าความเป็นคน

ฉะนั้น ม่อนแสงดาวยังมีจุดยืน "คุณค่าวัฒนธรรม ประเพณี และคน" ไม่เป็นรองที่สองจากวัตถุแต่อย่างใด นั้นคือคุณภาพและศักศรี ของชาวม่อนแสงดาว ว่าข้าพเจ้าคือ "คนไทยในแผ่นดินที่แท้จริง " จะไม่ทำลายถิ่นฐานบ้านช่องที่เคยให้ชีวิตอยู่ ด้วยสัจจะที่มีให้ต่อชาวโลก จะต่อสู่ไม่ย่อท้อไม่ถอยหนี จะสร้างสรรความดีให้มีไว้ในม่อนแสงดาว

พระป่าฝากกลอน

"ถึงจะเป็นดวงดาวที่น้อยนิด ในแสงจันทรา ก็จะเป็นดวงดาวที่สุกสดใส ยืนยาวสู่ต่อไปให้สู่ต่อโลกา ถึงม้วยดินสิ้นฟ้า ความดีที่ปรารถนาจะไม่ยอมให้ลืมเลือน ก้าวแรกที่เผื่อนผิดปให้แก่ลูก ต่อสองสามที่ปลูกนั้นนำพา ว่ามั่นเรารนั่นหนาจะเดินทาคู่กับพระศาสนา นี้หละหนาปัญญาแห่งอุดมการณ์ สร้างสรรค่าจรรโลงถิ่นให้มีคุณค่า ยังความดีและความงามไว้คู่กัน ต่างเผ่าต่างดีมีดีโชว์ พวกเราจะสมัครสมานสามัคคี เป็นอนุสรณ์สถานแห่งม่อนแสงดาว"

ถึงรองเกตุผู้วิเศษแห่งความคิด ช่วยผลิตสื่อสร้างสรรค์ในพระศาสนา

ก็ศึกษาไม่ด่อยกว่าใคร ถึงไม่ใช่คนใหม่แต่ก็ไม่เก่า เพราะเรื่องเชาว์ปัญญานั้นหน้าไม่แพ้ใคร

แต่ควรที่ลุกมาปรบมือให้ เพราะมีความงามแห่งคุณค่า งามล้ำค่ากว่าความใดในโลก เพราะความงามนั้นไวร์ยกไว้เหนือเกตุเกล้า ถึงยามค่ำถึงยามเช้า อาจารย์เกตุนั้นเล่าได้แต่คิอผลิตสื่อ เพื่อสรรสร้าง สร้างสรร ทางมรรคา ให้ลูกศิษย์นั้นหนาไปได้ในความดี งานตนก็ไม่ขาด งานราษฎร์ก็ไม่ทิ้ง สมดังคำว่า ชื่อ เกศินี

พระป่า