"No one is perfect." ผมได้ยินมาตั้งแต่เด็กๆ ผมไม่รู้ว่าผมจะอธิบายอย่างไงดีนะครับเพราะผมไม่ได้หาความสมบูรณ์แบบ แต่ผมแสวงหา "ความสุขในชีวิต" ครับ แต่ผมไม่ต้องการทางสงบ

บรรพบุรุษผมตั้งแต่คุณทวดคุณปู่คุณตาคุณลุงคุณป้าคุณน้าคุณอาจนถึงคุณพ่อคุณแม่ ทำงานรับราชการและรัฐวิสาหกิจกันทุกคนครับ และพอญาติรุ่นผมก็ไม่มีใครรับราชการสักคน จบมาก็ทำงานบริษัทกันเกือบทุกคนครับ มีแต่ผมที่หันมาทำธุรกิจส่วนตัว แน่นอนครับ ไม่มีใครเลยที่เห็นด้วยกันกับผมสักคน แถมพูดให้เสียใจอยู่ตลอดเวลา ญาติบางคนว่าผมจะไม่มีจะกินด้วยซ้ำ ผมไม่แคร์ซักนิด ผมกับมีความสุขมากขึ้นไปเรื่อยๆ เพราะผมได้ตั้งเป้าหมายแล้วว่า "เราต้องมีความสุขเท่านั้น" และผมเชื่อว่าสิ่งที่ผมทำจะนำความสุขมาให้ผมอย่างแน่นอนครับ เมื่อวันเวลาผ่านไป สิ่งที่ผมทำก็นำความสุขแท้จริงมาให้ จากคำชื่นชมจากคุณพ่อคุณแม่ที่พวกท่านมอบคำว่า "เก่ง" ให้แก่ผม เป็นความภาคภูมิใจที่ทำให้ผมไ้้ด้รับความสุขอย่างแท้จริงครับ

ทุกวันนี้ผมว่าชีวิตผมมีความสุขมากมากจนน่าจะเรียกได้ว่าสมบูรณ์แบบแล้ว ที่จริงไม่ครับ ชีวิตผมสมบูรณ์แบบมานานมากแล้ว เพราะผมพอใจในชีวิตทีผ่านมาโดยตลอด ผมได้ใช้เวลาที่ผ่านมาบนความสุขที่ผมต้องการ คนคันแรกที่ซื้อเองได้นำความสุขมาให้ผม บ้านหลังแรกที่ซื้อเองก็ทำให้ผมมีความสุขมาก สิ่งที่เลือกทำทุกอย่างที่ผ่านมามันก็ทำให้ผมมีความสุข จนทุกวันนี้ ผมพร้อมที่จะหยุดลมหายใจแล้วด้วยครับ(เพื่อนรักยังพูดเล่นกับผมว่า นายตายได้แล้ว ใช้ชีวิตโคตรคุ้มเลย) ผมมองตัวเองว่าได้ใช้ชีวิตอย่า่งคุ้มค่าแล้ว ทุกเวลาทุกนาทีที่ผ่านมาผมมีความสุขตามที่ผมต้องการ ผมมีอิสระทางความคิด(ใช้ความคิดแต่ไม่เครียด) ผมมีบริษัทอายุกว่า 10 ปี และกำลังเปิดอีก 2 บริษัท(เผื่ยไว้ให้ลูกๆของผม) ผมมีอิสระเลือกที่จะทำอะไรก็ได้ (วันจันทร์ถึงวันศุกร์คนอื่นๆไปทำงานแต่ผมชอบอยู่บ้านนอนกลางวัน) ผมมีอิสระด้านเวลา(ผมเกษียณอายุการทำงานมา 2 ปีกว่า แล้วผมจ้างผู้จัดการทำงานแทนผมครับและบริษัทใหม่ผมก็จ้างผู้จัดการคนใหม่ทำงานแทนครับ) ผมมีอิสระทางการเงิน(บริษัทโอนเงินให้ผมเดือนละสองครั้ง) ผมมองว่าผมมีความสุขมากกว่าใครๆแล้วครับ

ก่อนที่ผมเป็น "คนรวย" ที่มีความสุข ผมก็เป็น "คนจน" ที่มีความสุขมาก่อนครับ เมื่อผมมีความสุข ทุกสิ่งทุกอย่างที่ผมเลือกที่จะทำต่อไป ก็ทำให้ผมสนุกและมีความสุขมากขึ้น ผมถึงได้ประสพความสำเร็จเร็วครับ

ผมมองว่าความสมบูรณ์แบบในชีวิตนั้น คือไม่ว่าจะเป็นคนรวยหรือคนจน ทุกๆคนพอใจในสิ่งที่มีสิ่งที่เป็น มีความสุขกับสิ่งที่มีสิ่งที่เป็น รู้คุณค่าของสิ่งที่มีสิ่งที่เป็น การมีอิสระที่จะทำดีคิดดีพูดดีอะไีรก็ได้ที่มีความสุขและคนรอบข้างก็มีความสุขไปกับเรา นั้นคือความสมบูรณ์แบบของชีวิตในแบบฉบับของเขาแล้วล่ะครับ