สวัสดีครับตี๋ คน.ใจ.บ้าน

ผมก็ต้องขอบคุณตี๋ และกลุ่มคน.ใจ.บ้าน ด้วยเช่นกันครับ ผมเห็นภาพยืนคุยกันใต้แสงไฟแล้ว ก็นึกถึงการพากันยืนสะพายเป้บนหลังพร้อมเดินทาง กินปูนิ่มทอดเหมือนเป็นอาหารมื้อค่ำ แล้วก็คุยกันไปด้วยอย่างออกรส ก่อนต่างก็อำลาและแยกย้ายกันไป เป็นกลุ่มที่มีไฟชีวิต เลยเหมือนต่างก็ทำให้ได้ความเป็นชีวิตจิตใจเป็นของขวัญงามๆง่ายๆได้อยู่ตลอดเวลา