สวัสดีค่ะคุณหมอ...
...ความคิดเห็น กำลังใจสร้างสรรค์ บันทึกดีๆน่ารวมเล่มไว้อ่านนะคะ(ดูในจอคอมฯเริ่มตาลาย).
...อ่านบันทึกของคุณหมอทำให้ข้าพเจ้านึกถึงรศ.ดร.ประจิตร มหาหิง ที่ท่านเอ่ยพูด"บางอย่างผมรู้ บางอย่างผมก็ไม่รู้" และการเอ่ย"คำขอโทษ"ต่อผู้น้อย หลังจบงาน. ข้าพเจ้าถือเป็นสิ่งที่สอนได้ต่อเมื่อ"ไม่"สอน อย่างที่คุณหมอกล่าวไว้ค่ะ จากสิ่งที่ท่านทำให้ดูยิ่งทำให้ข้าพเจ้าเคารพเลื่อมใสยิ่ง.
...ขึ้นชื่อว่าความหลงมีได้กับทุกคนค่ะ(หลงวันนี้ใช่หลงตลอดไป ทำผิดวันนี้ใช่ผิดตลอดไป)เป็นการยากที่จะเปลี่ยนใจคนที่กำลังหลง นอกจากใจผู้หลงจะคิดได้เองจากการเห็นกระจกสะท้อน"ค่าของคนอยู่ที่ผลของงาน" กระจกสะท้อนใสๆจากสังคม"จับถูก"มองด้านดีๆจับแต่ด้านดีๆ.
..."โอกาส" หนึ่งคำสั้นๆ แต่สามารถทำให้คนเรารู้สึก(ละอาย)คิดได้. สามารถทำให้คนที่ทำผิดรู้ว่าพลาดพลั้งไปหันมาทำถูกได้ค่ะ บางคนอาจจะหยิ่งทนงในตัวตน กับสิ่งที่ผู้อื่นทำดีกว่า(หากบอกกล่าวตรงๆ"สอน") แต่แอบทำแอบคิด"เงียบ"พิสูจน์ด้วยตัวเอง(มีเยอะค่ะ).
....ขอบคุณค่ะ....