1) ในตอนแรกฉันคิดว่านนทกเป็นสาเหตุและประเด็นปัญหาที่สำคัญที่สุดของเรื่อง แต่เมื่อได้มองลึกลงไปแล้วสาเหตุที่แท้จริงน่าจะเป็นพวกเหล่าเทวดาที่มาแกล้งนนทกมากกว่า เพราะถ้าไม่ได้แกล้งดึงผม จนทำให้หัวของนนทกล้าน นนทกก็จะไม่โกรธและก็อยู่รับใช้ทำตามหน้าที่เช่นเคย แต่เหล่าเทวดากลับไปแกล้งนนทก จนนนทกเกิดความแค้นใจ จึงต้องไปขอนิ้วเพชรจากพระอิศวร และมาทำให้เกิดปัญหาขึ้น แต่ถ้าลองมองอีกแบบคือ พระอิศวรก็มีส่วนผิดเช่นกันเพราะถ้านนทกขอนิ้วเพชรไปป้องกันตนเอง ก็ควรจะสั่งว่าอย่านำไปใช้ในทางที่ผิด เช่น การฆ่าเทวดา แต่พระอิศวรกลับให้ไปเฉยๆโดยไม่คิดอะไรให้ดีเสียก่อนจึงทำให้เกิดปัญหามากมายตามมา เพราะฉะนั้นฉันจึงคิดว่านนทกไม่ใช่สาเหตุที่แท้จริง แต่เป็นเหล่าเทวดาและพระอิศวรต่างหาก

2) เหตุการณ์ที่สัมพันธ์กับชีวิตจริงของฉัน คือ ในตอนที่พระอิศวรสั่งให้พระนารายณ์ไปปราบ นนทก เปรียบได้กับการสั่งคนอื่น ซึ่งฉันมักจะเป็นคนแบบนั้นเพราะนิสัยของฉันชอบสั่งโน่น สั่งนี่ และต้องได้ดั่งใจ ชอบใช้วิธีเผด็จการกับคนอื่น แต่จะต่างกันนิดหน่อยตรงที่พระอิศวรสั่งโดยที่ตนเองไม่ต้องทำอะไรเลย อยู่เฉยๆรอดูผลอย่างเดียว แต่ฉันต้องลงมือทำและมีส่วนร่วมด้วย ยกตัวอย่างเช่น ในตอนที่มีงานกลุ่ม ถ้าฉันเป็นหัวหน้าแล้วสามารถสั่งคนอื่นได้ฉันก็จะสั่งให้ทำโน่น ทำนี่ แต่ถ้าไม่ทำฉันก็จะใช้วิธีเผด็จการโดยให้อาจารย์หักคะแนน

3) หากฉันเปลี่ยนแปลงได้ตามใจตนเองจริงๆฉันก็จะเปลี่ยนแปลงโดย ไม่ให้ฆ่านนทกแต่ให้ลงโทษอย่างอื่นแทน เพราะอย่างที่กล่าวมาข้อ 1 นนทกไม่ได้เป็นสาเหตุที่แท้จริง แต่ก็มีส่วนบ้าง จึงไม่ควรได้รับโทษที่หนักเกินไป และอีกอย่างที่อยากเปลี่ยนคือ อยากให้พระอิศวรได้สำนึกผิดบ้างว่า เป็นคนให้นิ้วเพชรไปโดยไม่คิดให้ดีเสียก่อนจึงทำให้เกิดเรื่อทั้งหมดขึ้น ไม่ใช่ว่าเป็นใหญ่แล้วตัวเองจะถูกทุกอย่าง ควรจะคำนึงไว้ว่าตนเองเป็นใหญ่ก็ควรจะเป็นแบบอย่างให้กับผู้อื่นได้ และที่สำคัญพระนารายณ์และนนทกจะได้ไม่ต้องจองเวรจองกรรมจนทำให้เกิดเรื่องพระรามกับทศกัณฑ์ขึ้นอีก