เมื่อฉันได้อ่านกาพย์เห่ชมเครื่องคาวหวาน

ฉันคิดว่ากาพย์ชมเครื่องคาวหวานนี้ได้มากกว่าบทเรียนแต่ได้เรียนรู้ถึงสมัยโบราณว่ากาพย์เห่เรือคืออะไรความสำคัญ ประกอบด้วยอะไรบ้างและที่พึงได้ทราบเมื่อตอนเรียนกาพย์เห่ชมเครื่องคาวหวานคือกาพย์เห่เรือเป็นผลงานที่เก่าแก่ที่สุดของเจ้าฟ้ากุ้ง นอกจากนี้กาพย์เห่ชมเครื่องคาวหวานมีความสำคัญมากกว่าบทเรียนหนึ่งบทเท่านั้น กาพย์ประเภทนี้ยังมีความสำคัญกับคนหลายอาชีพเช่นนักประวัติศาสตร์โดยนักประวัติศาสตร์จะสามารถทราบเรื่องราวในอดีตเช่น ที่รัชกาลที่2ได้ห่างไกลจากเจ้าฟ้าบุญรอดและประวัติของท่านทั้งสอง และยังทราบอีกว่าประเทศไทยในสมัยนั้นได้ทำการค้าขายกับต่างประเทศในบท ”ยำใหญ่ใส่สารพัด วางจานจัดหลายเหลือตรา

รสดีด้วยน้ำปลา ญี่ปุ่นล้ำย้ำยวนใจ”

นักภาษาศาสตร์อาจจะพบว่าในสมัยโบราณเกิดกลอนสี่ และกาพย์ยานี11หรืออื่นๆอีกมากมาย การเล่นคำ คำเป็น คำตาย และการผันเสียงวรรณยุกต์

“เห็นหรุ่มรุมทรวงเศร้า รุ่มรุ่มเร้าคือไฟฟอน

เจ็บไกลใจอาวรณ์ ร้อนรุมรุ่มกลุ้มกลางทรวง “

นอกจากนี้เรายังทราบอีกว่า อาหารในสมัยนั้นมีอะไรบ้างและอาหารในกาพย์มี ทั้งหมด 16 ชนิด คือ

1.มัสมั่น 2.ยำใหญ่ 3.ตับเหล็ก 4.หมูแนม 5.ก้อยกุ้ง 6.เทโพ 7.แกงขม 8.ข้าวเทศ 9.แกงคั่วส้ม 10.พล่า 11.ล่าเตียง 12.หรุ่ม 13.รังนก 14.ไตปลา 15.ผักโฉม 16.ผักวาน (ตามลำดับ)

กาพย์เห่ชมเครื่องคาวหวานนั้นยังสามารถทำให้เราเข้าใจวิถีชีวิตของคนในสมัยโบราณว่า

พวกเขาอยู่กันอย่างไร และสังคมในสมัยโบราณด้วย

สิ่งที่ชอบมากที่สุดคือ การแต่งกาพย์ โคลง ในการทำกิจกรรมต่างๆไม่ว่าจะเป็นการทำการทำอาหาร เป็นที่น่านับถือมาก และได้เปรียบเทียบความรักของท่านกับอาหารเป็นสิ่งที่น่าสนใจและชื่นชอบมาก