เรื่อง        คำขอโทษก่อนจาก 

ต้นเรื่อง    นนทิยา เทพพิทักษ์  ตึกพิเศษ ศูนย์มะเร็งสุราษฏร์ธานี

ในห้อง VIP ได้มีผู้ป่วยชายวัยสูงอายุ รูปร่างผอมนอนบนเตียงตลอดเวลา เข้ารับการรักษาตัวด้วยโรคมะเร็งปอดกระจายไปกระดูก แพทย์ทำการรักษาด้วยการฉายรังสี จนครบ แต่อาการของโรคก็ไม่สงบ ผู้ป่วยมีอาการปวด หายใจเหนื่อยหอบและมีไข้ร่วมด้วย ในบางครั้งแพทย์ได้ให้ยาตามอาการตลอด แต่อาการของโรคก็ไม่มีท่าทีว่าจะดีขึ้น

ในห้องมีเพียงหญิงวัยสูงอายุเฝ้าผู้ป่วยอย่างใกล้ชิด สอบถามทราบว่าเป็นน้องสาวผู้ป่วย ทุกครั้งที่พยาบาลเข้าไปเยี่ยมไข้ และให้การพยาบาลสังเกตเห็นสีหน้าผู้ป่วยเศร้า  พยาบาลจึงเข้าไปดูแลอย่างใกล้ชิด พูดคุยสร้างสัมพันธ์ภาพเพื่อเกิดความไว้วางใจ  พูดคุยให้กำลังใจจนผู้ป่วยไว้วางใจ จึงทำให้ผู้ป่วยยอมพูดความในใจที่ค้างมาแสนนานว่า ผู้ป่วยได้แต่งงานมีบุตร 2 คน ชาย หญิง ครอบครัวอยู่กันอย่างอบอุ่น ภรรยาทำร้านเสริมสวย ผู้ป่วยทำสวนทุเรียน ที่ชุมพร ต่อมาผู้ป่วยได้ไปทำงานขับรถขนส่งแร่ทำให้ต้องออกนอกบ้าน บางทีไม่ได้กลับบ้านและติดเพื่อนกินเหล้า เริ่มไม้สนใจครอบครัว จนภรรยาทนไม่ไหวจึงแยกกันอยู่ เป็นเวลา ๒๐ ปีแต่ไม่ได้หย่าจนกระทั้งผู้ป่วยเริ่มป่วยเป็นโรคมะเร็ง มีเพียงน้องสาวผู้ป่วยที่คอยดูแล แต่ภรรยาก็ยังเป็นห่วงโทรถามอาการผู้ป่วยจากน้องสาวผู้ป่วยเป็นระยะๆ และช่วยเหลือค่าใช้จ่ายแต่ไม่ให้ผู้ป่วยทราบ

ผู้ป่วยได้พูดกับพยาบาลว่า “ผมต้องการพบภรรยาและลูกทั้ง 2 คนผมรู้ว่าเวลาผมเหลือไม่มาก ผมรู้ว่าผมจะอยู่ได้อีกไม่นาน”

พยาบาลได้ทำตามคำขอของผู้ป่วย เพราะมันเป็นคำขอครั้งสุดท้ายของผู้ป่วยพยาบาลได้โทรตามภรรยาและลูกทั้ง 2 ได้เดินทางจาก จ.ชุมพร ถึงศูนย์มะเร็ง ซึ่งอาการผู้ป่วยเริ่มหนัก และทันทีที่ภรรยาและลูกทั้ง 2 เข้าไปในห้อง ผู้ป่วยน้ำตาเริ่มซึม ผู้ป่วยขออยู่กับครอบครัวพยาบาลได้เชิญญาติออกไปรอนอกห้อง

ภายในห้องมีผู้ป่วยภรรยาลูกทั้ง ๒ และพยาบาล ลูกๆก้มกราบเท้าพ่อ ส่วนภรรยากราบอกแล้วทั้ง ๔ ก็กอดกัน ผู้ป่วยได้กล่าวกับภรรยาและลูกว่า “พี่ขอโทษในเรื่องที่ผ่านมาพี่รักเธอและลูกมาโดยตลอด” ผู้ป่วยพูดขณะที่หายใจเหนื่อยหอบแต่ยังยืนยันไม่ใส่ท่อช่วยหายใจ

ส่วนภรรยาได้ฟังผู้ป่วยพูดและพูดตอบกลับผู้ป่วยว่า “พี่ไม่ต้องเป็นห่วงน้องและลูกไม่เคยโกรธพี่เลย เราทุกคนยังรักพี่ และพี่ไม่ต้องเป็นห่วงลูกน้องจะดูแลลูกของเราเอง”

สิ้นคำพูดภรรยา ทั้งสี่ได้กอดกัน ในเวลาต่อมาผู้ป่วยได้สิ้นใจภายในอ้อมกอดของภรรยาและลูกๆ อย่างที่ผู้ป่วยต้องการและขอทำครั้งสุดท้ายของชีวิต