ก่อนอื่นต้องขอของพระคุณ อาจารย์บัวใบ สมแสง ที่ได้ให้ความร่วมมือในการอธิบาย ให้ข้อมูลและแนะนำในการเข้าไปศึกษาดูงานความปลอดภัยในโรงเรียนนครั้งนี้เป็นอย่างดี และขอขอบคุณ รศ.ดร.นิ่มอนงค์ งามประภาสม ที่ให้กลุ่มของพวกเราได้มีโอกาสไปศึกษาดูงานภายในโรงเรียนเพื่อเป็นประสบการณ์ในการทำงานในโรงเรียน รวมไปจนถึงสมาชิกในกลุ่ม คือ นางสาวมาศธัญกาญจน์ ผิวเหลือง และนางสาววรัญญา พรินทรากูล ที่ได้รวมกันทำงานจนสำเร็จไปได้ด่วยดี

จากการที่ได้ไปดูงานความปลอดภัยในโรงเรียนวัฒโนทัยพายัพทำให้รู้จักการทำงานร่วมกันในกลุ่ม การวางแผน การจัดการกับงานต่างๆที่จะต้องปฏิบัติ และในการเข้าไปศึกษาดูงานในครั้งนี้นั้นทำให้เห็นได้ว่าโรงเรียนที่มีขนาดใหญ่นั้นยากต่อการตรวจสอบความเรียนร้อยในเรื่องของความปลอดภัยเพราะมักมีจุดที่เสียงเกิดขึ้นได้ตลอดเวลาทั้งเกิดจากที่ครู นักเรียน และบุคลากรเป็นผู้สร้างเอง จากที่ได้ไปเห็นมาเช่น การทำรั้วหนามบริเวณหลังห้องน้ำ เพื่อป้องกันนักเรียนหนีโรงเรียนแต่กลับเป็นการสร้างจุดเสี่ยงต่อนักเรียน เพราะเหล็กแหลมและยาวมาก หรือจะเป็นจุดเสี่ยงที่เกิดจากสภาพของการใช้งานจนวัตถุนั้นๆเสื่อมสภาพหรือสึกกร่อนไป เช่น สะพานเกิดการชำรุด และไม่มีบุคลากรในโรงเรียนทราบจนนักเรียนไปใช้งานแล้วพลัดตกลงมาทำให้เส้นเอ็นที่ขาขาด ดังนั้นจึงทำให้เกิดความเข้าใจเป็นอย่างยิ่งว่างานความปลอดภัยในโรงเรียนเป็นสิ่งที่มีความสำคัญมากที่สุดที่ครูและบุคลากรภายในโรงเรียนจะต้องตรวจสอบบริเวณโรงเรียนให้มีความปลอดภัยต่อนักเรียนอยู่เสมอถึงแม้ว่าจะมีภาระงานที่หนักหรือไม่มีเวลาก็ตามแต่ความปลอดภัยของนักเรียนจะต้องมาเป็นอันดับแรก

ถึงแม้ว่าการเข้าไปสำรวจจุดเสี่ยงในโรงเรียนวัฒโนทัยพายัพจะเป็นเพียงแค่การเข้าไปศึกษาและสำรวจพื้นที่ ไม่ได้ทำโครงการจัดการแก้ไขแต่ประโยชน์จากการได้เข้าไปโรงเรียนเพื่อศึกษาดูงานนั้นก็ทำให้เกิดประสบการณ์ในการทำงานขึ้นมาก อาทิ การเลือกสำรวจจุดเสี่ยง ที่มีมากถึง 16 จุดด้วยกัน การวิเคราะห์จุดเสี่ยง การประเมินโอกาสในการแก้ไข การประเมินระดับของอันตราย ที่จะเกิดขึ้น และนอกจากนั้นหลักการที่ได้เรียนรู้มาในชั้นเรียนก็สามารถนำมาใช้ได้จริง นั้นคือ ทฤษฎี 3E ซึ่งจาการที่ได้ไปศึกษาดูงานแล้วพบว่าถ้าหากมีการก่อสร้างที่ดีหรือการจัดการหลังจากที่ชำรุดแล้วก็จะไม่ทำให้เกิดจุดเสี่ยงขึ้นมาได้ การสร้างกฎ กติกาภายในโรงเรียนว่าทุกๆคนในโรงเรียนควรปฏิบัติตนอย่างไร และสิ่งที่สำคัญที่สุดนั้นคือการให้การศึกษาเพราะถ้านักเรียนมีความรู้แล้วนั้นอุบัติเหตุต่างๆก็จะมีโอกาสเกิดขึ้นได้น้อยมาก

สุดท้ายการที่ข้าพเจ้าได้เข้าไปศึกษาดูงานในโรงเรียนวัฒโนทัยพายัพนั้นถือได้ว่าเป็นอีกประสบการณ์หนึ่งในการศึกษาดูงานและทำงานซึ่งประสบการณ์เหล่านี้สามารถนำไปใช้ได้จริงในการไปเป็นครูในอนาคตของข้าพเจ้า