เมื่อฉันได้อ่านกาพย์เห่ชมเครื่องคาวหนาวแล้ว ฉันคิดว่าในยุคของ ร.2 นั้นมีเรื่องเกิดขึ้นมากมาย ที่เกี่ยวกับ โบราณคดี อักษรศาสตร์ ประวัติศาสตร์ในยุคนั้น และที่สำคัญที่สุดนั้นก็คือ ความสัมพันธ์ของ ร.2 กับ พระศรีสุริเยนที่เปรียบกับอาหาร (เช่น มัสมั่น – แกงมุสลิม+เครื่องเทศ หมูแนม – อาหารว่างที่ทำมาจากหมู แกงคั่วส้ม – แกงที่ปรุงน้ำพริกคล้ายแกงส้มแต่ใส่กะทิ เป็นต้น) ร.2 จึงได้คิดกาพย์นี้ขึ้นมาเพื่อชมฝีมือการทำอาหารของพระศรีสุริเยนและประโยชน์อีกมากมายที่แทรกอยู่ด้านในกาพย์

โดยส่วนตัวของผมนั้น ผมสามารถนำไปใช้ประโยคจากเรื่องนี้ได้คือ

1. นำไปสร้างกาพย์ห่อโคลงได้ โดยกาพย์ประเภทนี้นั้นจะประกอบด้วย กาพย์ยานี 11 และ โคลงสี่สุภาพ

2. รู้เรื่องของ ร.2 กับ พระศรีสุริเยน ว่าพวกเขามีประวัติอย่างไร และ ทำไมพวกเขาต้องอยู่ห่างกัน

3.ได้รู้ว่าสมัย ร.2 นั้นได้แสดงความสัมพันธ์ในการค่าขายของระหว่างประเทศ+ได้มีการแลกเปลี่ยนการปลุงอาหารทางวัฒนธรรมด้วย

4. ได้เห็นการใช้ถ้อยคำของคนสมัยก่อนกับปัจจุบัน ว่ามีความแตกต่างกันขนาดไหน

5. มีทักษะในการแต่งกลอนมากขึ้น โดยการเล่นคำ และ สร้างสัมผัสนอก-สัมผัสใน

6. รู้เรื่องคำศัพท์ของประเทศไทยได้มากขึ้นจากเดิม

หนังสือ + วรรณคดีของไทยนั้นมีอยู่มากมาย เพียงแค่เราอ่านเราก็ได้ความรู้แล้ว เปรียบได้ดังกาพย์เห่ชมเครื่องคาวหวานที่มีประโยชน์มากมาย