จากการที่ฉันได้อ่านกาพย์เห่ชมเครื่องคาวหวานทำให้ฉันคิดว่าพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยทรงมีความรักและอาจจะไม่ได้อยู่ใกล้กับคนที่ตัวเองรัก เมื่อท่านเห็นอาหารต่างๆที่คนอื่นนำมาถวาย ทำให้ท่านหวนระลึกถึงพระศรีสุริเยนทราบรมราชินีที่เคยทำให้ท่านเสวยเช่น

ล่าเตียงคิดเตียงน้อง นอนเตียงทองทำเมืองบน

ลดหลั่นชั้นชอบกล ยลอยากนิทรคิดแนบนอน

**จากกาพย์ข้างต้นแปลว่า เมื่อพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย เห็นอาหารที่มีชื่อว่าล่าเตียงทำให้ท่านนึกถึงเตียงนอนของพระศรีสุริเยนทราบรมราชินี ที่เป็นเตียงทองเหมือนกับอยู่บนสวรรค์และมีลวดลายสวยงามเป็นชั้นๆเมื่อท่านเห็นแล้วทำให้ท่านอยากนอนกับพระศรีสุริเยนทราบรมราชินี**

เห็นหรุ่มรุมทรวงเศร้า รุ่มรุ่มเร้าคือไฟฟอน

เจ็บไกลใจอาวรณ์ ร้อนรุมรุ่มกลุ้มกลางทรวง

**จากกาพย์ข้างต้นแปลว่า เมื่อพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย เห็นอาหารที่มีชื่อว่าหรุ่มก็ทำให้ท่านรู้สึกเศร้าและเร้าร้อนภายในอกรู้สึกเจ็บปวดที่ยาวนานและคิดถึงพระศรีสุริเยนทราบรมราชินี **

และจากกาพย์เห่ชมเครื่องคาวหวานจะเห็นได้อีกแง่หนึ่งว่าพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยทรงมีความชำนาญและความรู้เรื่องอาหารเป็นอย่างดีท่านจึงสามารถแยกแยะอาหารทั้งชนิดคาวและหวานเปรียบเปรยกับความรู้สึกของท่านที่จะพรรณนาถึงคนรักของท่านซึ่งบางครั้งท่านเห็นอาหารทั้งคาวและหวานแล้วทำให้ท่านอดที่จะนำไปพรรณนาเปรียบเทียบกับคนที่ท่านรักไม่ได้ฉันจึงรู้สึกชื่นชมกับผลงานของท่านจริงๆ

ประโยชน์ของกาพย์เห่ชมเครื่องคาวหวาน

1.ทำให้เราได้ทราบว่าอาหารสมัยก่อนมีรสชาติและหน้าตาเป็นอย่างไร

2.ทำให้เราได้ทราบถึงการเล่นคำว่าเป็นอย่างไร เช่น ร้อนรุมรุ่มกลุ้มกลางทรวง

3.ทำให้เราได้ทราบถึงความหมายของคำศัพท์ในสมัยก่อน เช่น แด แปลว่า ใจ