1) ฉันคิดว่า สาเหตุสำคัญที่ทำให้เกิดปัญหาในเรื่องนี้ คือ การที่นนทกและพระอิศวรไม้รู้จักแก้ปัญหาอย่างเป็นขั้นเป็นตอน ถ้าหากนนทกโดนเทวดาลูบหัวดึงผม แล้วไม่ชอบ สิ่งที่ควรทำคือ การบอกเทวดาตรงๆ ว่าไม่ชอบ ไม่ใช่เก็บกดไว้ แล้วไปขออาวุธสังหารจากพระอิศวรเพื่อไปฆ่าเทวดาเลย เพราะเทวดาอาจยังไม่รู้ว่าตนเองทำอะไรผิดก็ได้ บาปฟรีๆ และพระอิศวรก็ไม่ควรจะให้รางวัลอะไรโดยไม่ถามสาเหตุให้ชัด ถ้าปัญหาคือลูกน้องที่ทำดีมานานแล้วตนเองไม่เคยให้อะไรมาขอนิ้วเพชร สิ่งที่ควรทำ คือสอบสวนที่มาที่ไปให้ดีก่อน ไม่ใช่ให้อะไรตามที่ขอไปโดยไม่ได้คิดให้ดี

2) เหตุการณ์ที่สัมพันธ์กับชีวิตของฉัน คือ การที่นนทกใช้นิ้วเพชรสังหารเทวดาด้วยอารมณ์โกรธ สะท้อนถึงการตัดสินใจทำอะไรด้วยอารมณ์ชั่ววูบนั่นเอง ซึ่งไม่เคยเป็นทางเลือกที่ดีเลย ถ้านนทกไตร่ตรองดีๆ ว่าควรจะทำอย่างไร ผลเสียจะน้อยกว่านี้มาก และอีกอย่างจากอารมณ์โกรธ - ดูจากการที่นนทกโดนดึงจนหัวล้านมานานแล้ว แต่พอเห็นเงาก็โกรธขึ้นมา ก็เห็นได้ชัดจริงๆว่า ความโกรธเกิดขึ้นจากใจนนทกเองแท้ๆ ไม่ใช่จากใครเลย สะท้อนถึงการพาลใส่คนอื่นว่าทำให้เราโกรธ (พบเห็นได้ทุกวันทั้งคู่)

3) ถ้าฉันเปลี่ยนตอนจบได้ ฉันจะพระนารายณ์คุยกับนนทกด้วยความเมตตาและสงบ ให้นนทกระลึกถึงสิ่งที่ได้ทำผิดไป ถ้านนทกไม่ยอมรับ ก็ให้คุยกับพระอิศวรผู้ซึ่งสั่งลงโทษเอง ให้พระอิศวรยึดนิ้วเพชร แล้วตัดสินต่อไปว่าจะทำอย่างไร อาจจะล้างสมองเปลี่ยนความคิด หรือจับไปลงโทษตามสมควร แต่ที่แน่ๆ คือต้องไม่มีการฆ่าหรือจองเวร คนทำอะไรไป อีกไม่นานก็ต้องได้รับผลแห่งการกระทำของตัวคนนั้นเอง และทุกคนสมควรได้รับโอกาสในการปรับปรุงตัว