คงต้องขอโทษครับ ถ้าจะต้องเห็นต่างออกไปจากที่ คุณวิชิต เห็น เพราะการจัดการความรู้ เป็นสิ่งที่เราคาดหวัง เมื่อเราคาดหวังก็จะเป็นกิเลส ทั้งกิเลสที่อยากได้(วิภาวะตัญหา)และกิเลสที่ไม่อยากได้(ภาวะตัญหา) หรือกลาง ๆ ก็เป็นอัพยากตา

อนัตตา ไม่สามารถควบคุมได้ ไม่ใช่ตัวตนเราเขา เพราะอย่างนี้การจัดการรู้ย่อมเพราะต้องการควบคุมให้ได้  ภาษาจอมยุทธมักจะเรียกว่า "เก่งจนไม่มีกระบวนท่า" นี้คือการจัดการ....แท้จริง ไม่ยึดติดว่าต้องเริ่มที่ KV ต่อไป เรื่อง KS และต้องมี KA เป็นเสมือนขุมพลัง เป็นต้น ธรรมะสร้างปัญญา  พุทธะแปลว่าผู้รู้  เมื่อเป็นผู้รู้ แล้วจัดการความรู้ไปทำอะไร?

ขอแลกเปลี่ยนครับ และต้องขอโทษถ้ารู้สึกไม่ดีเมื่ออ่านบทความนี้ ขอโทษครับ.....