กรณีศึกษาที่ 1: อุปสรรคที่ทำให้ไม่สำเร็จ คือ

                การที่ทุกฝ่ายไม่ทำงานประสานร่วมมือกันทำงาน ไม่ว่าจะเป็น CEO, HR หรือ Non HR โดยเฉพาะบทบาทของ Non HR ( Line Manager) เป็นบุคคลที่ทำหน้าที่ของ HR ได้ดีที่สุดเนื่องจากเป็นคนที่รู้รายละเอียดเกี่ยวกับพนักงานมากที่สุด เพราะต้องทำงานร่วมกันกับพนักงาน จึงจำเป็นต้องให้ความสำคัญมากที่สุด ดังนั้นหากขาดความร่วมมือกันระหว่างบุคคลทั้ง 3 ฝ่ายแล้วก็อาจจะทำให้การพัฒนาบุคคลากรขององค์กรไม่ประสบความสำเร็จ

กรณีศึกษาที่ 2 องค์กรผิดเพราะอะไร คือ

                การสร้างวัฒนธรรมแห่งการเรียนรู้ของ SCG นั้นถือเป็นสิ่งที่ดี เพราะเป็นการสร้างขวัญและกำลังใจให้กับพนักงาน รวมถึงเป็นการสร้างบรรยากาศที่ดีในสถานที่ทำงาน ทำให้พนักงานรู้สึกเหมือนกับว่าอยู่ในครอบครัวที่อบอุ่น มีความเป็นกันเอง ซึ่งบางครั้งการทำงานกับคนถือเป็นการลงทุนอย่างหนึ่งที่ต้องใช้งบประมาณในการบริหารจัดการอย่างมาก จึงจะได้มาซึ่งบุคคลากรที่มีฝีมือ สามารถพัฒนาองค์กรให้ก้าวหน้าได้ ถึงแม้ว่าในบางครั้งอาจจะเป็นการลงทุนที่ไม่จำเป็น แต่การเรียนรู้ที่จะสามารถพัฒนาคนให้มีศักยภาพนั้น องค์กรควรให้การสนับสนุนพนักงานด้วย  เพราะถ้าองค์กรไม่ได้ให้พนักงานเข้ามามีส่วนร่วมในการแสดงความคิดเห็นหรือเสนอแนะในสิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อองค์กรแล้ว  องค์การแห่งการเรียนรู้นี้ก็ไม่อาจจะประสบผลสำเร็จได้ ดังนั้นจึงต้องมีการปรับปรุงพัฒนาองค์ความรู้นี้ หรือมีการประเมินผล เพื่อเป็นการวัดศักยภาพของพนักงาน เป็นต้น