ขอบคุณทุกท่านค่ะ ดิฉันขออธิบายแนวคิดเพิ่มเติมแบบนี้นะคะ

ระบบที่จะมาสนับสนุนการศึกษาในศตวรรษที่ 21 จะต้องไม่ใช่เป็นเพียงแค่ระบบการส่งการบ้าน ตรวจการบ้าน ออกเกรด หรือ ประกาศข่าวเพียงเท่านั้นค่ะ (ซึ่งเป็นการใช้เทคโนโลยีเพื่อศตวรรษที่ 20)

ระบบในที่นี้จะต้องไม่ใช่เพียงแค่มาแทนที่ปากกาด้วยเครื่องคอมพิวเตอร์ค่ะ แล้วนักเรียนก็ copy & paste โดยไม่ได้ใช้สมองค่ะ

แต่ระบบที่ว่านี้จะต้องสนับสนุนการให้นักเรียนรู้จักทำงานร่วมกัน ทำให้นักเรียนเกิดศักยภาพเรียนรู้ได้เองมีทักษะการเรียนรู้ตลอดชีวิต พัฒนาทั้งศักยภาพทางการเรียนรู้และการใช้ชีิวิตค่ะ

การนำเทคโนโลยีเข้าสู่ชั้นเรียนแต่อย่างเดียวโดยไม่ได้สร้างจรรยาบรรณไม่ได้ให้ความรู้ในการเข้าสูโลกแห่งเครือข่ายสังคมออนไลน์ย่อมไม่สำเร็จค่ะและจะเป็นลดทอนคุณภาพของนักเรียนลงไปค่ะ การทบทวนหลักสูตร การทบทวนบทบาทของครูและผู้ปกครอง และอีกมากมายที่กล่าวไว้ในหนังสือจำเป็นต้องทำค่ะ

หากดูตามกรอบแนวคิดเพื่อการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ในหน้า 34 แล้ว สิ่งที่ดิฉันและทีมงานจะเป็นเรี่ยวแรงให้ประเทศได้ก็คงเป็นในส่วนของระบบสนับสนุนที่ดำเนินการผ่าน ICT ค่ะ

อีกมากมายหลายประเด็นย่อมต้องอาศัยผู้รู้ครูอาจารย์ที่มีความชำนาญการในด้านต่างๆ ที่เข้าใจและยอมรับการเปลี่ยนแปลงของโลกที่กำลังจะเกิดขึ้นเข้ามาช่วยเหลืออย่างบูรณาการค่ะ

ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ ค่ะ แต่ถ้าไม่เริ่มลงมือก็ไม่มีทางสร้างความพร้อมให้กับพลเมืองโลกในยุคนี้ได้ค่ะ เพียงแค่ Facebook, Touchscreens, Cloud computing, etc. ก็เป็นนวัตกรรมหรือเป็นปรากฎการณ์ที่สำคัญของโลกแล้วค่ะ ยังมีอะไรที่จะเกิดขึ้นอีกกับเทคโนโลยีใหม่ๆ ที่จะเข้ามามีบทบาทในอนาคตของเราก็ยังไม่มีใครทราบหรือคาดคะเนได้ค่ะ

เทคโนโลยีเหล่านี้ถ้าไม่รู้เท่าทันและถ้าไม่รู้จักใช้ให้เกิดประโยชน์เพื่อการสร้างทักษะการเรียนรู้ตลอดชีวิตก็อาจจะส่งผลให้ประเทศชาติล้มเหลวได้ค่ะ