ÄÄÄÄÄ"มันเป็นอย่างนี้ตั้งแต่เมื่อไร"...อยากตอบ..ตามความรู้สึก..แบบชาวบ้าน(ที่มีประสพมา)..ว่า..ตั้งแต่มีคำว่า..สภามหาวิทยาลัย..(เพราะ..ตัวเอง..เป็นรุ่นแรก..ที่..สอบเข้ามหาวิทยาลัยแบบรวม..เป็นข้อสอบแบบปรนัย..ห้องเรียน..ในมหาวิทยาลัยศิลปกร..มีนักศึกษารุ่นนั้นๆ..ตั้งแต่ยี่สิบคนสามสิบคนขึ้นไป(สอบแข่ง..แย่งที่เรียน ใครดีกว่าใครชิงดีชิงเด่น..ตัวใครตัวมันมีมากขึ้นเรื่อยๆ)..และต่อๆมาก็..เพิ่มปริมาณ..ไปเื่รื่อยๆ..(แต่คุณภาพเริ่มมีคำถาม..ที่ไม่มี..คำตอบ..)...หลายปีดีดัก..(คง)จะมี..คำว่า..ดักดาน (เคยไปสอนที่นครปฐมอยู่พักหนึ่งไปเจอ"คำนี้ปัดแข้งปัดขา".เลยต้องม้วนเสื่อ(ขาหัก)กลับเมืองนอก.อ้ะ.เพราะไปลาออกจากมหาวิทยาลัยที่เคยสอนใน..บราวชวัยก์.มาตื่นเต้นเห็นอดีต..เพราะได้อ่าน"ข้อเขียนวรรคสุดท้าย".)และ.มหาวิทยาลัย"มันจะเรียนไปทำไม"เพราะคง.เหมือนปลาหมอ..ตกคลัก..หรือจะเรียกว่า..ขึ้นต้นเป็นมะลิซ้อนพอแตกใบอ่อนเป็นมะลิลา..เจ้าค่ะ...(ยายธี)