สวัสดีทุกท่านที่มีโอกาสดูแลผู้ป่วยอัลไซเมอร์ ส่วนมากก็เป็นผู้มีพระคุณของเรา เป็นพ่อ แม่ เป็นพระอรหันต์ เป็นพระพรมของลูก โชคดีที่พวกเราได้มีโอกาสตอบแทนบุญคุณพ่อแม่ในชาตินี้ ดิฉันดูแลคุณแม่ตั้งแต่ท่านป่วยในระยะแรกที่ท่านยังช่วยเหลือตนเองได้ จำลูกหลานได้ เดินได้ เล่นเกมส์โดมิโน เขียนหนังสือ บวก ลบเลขได้ จนวันนี้ แม่ยังพอช่วยเหลือตัวเองได้บ้าง ไม่ยอมเดิน จำลูกหลานไม่ได้ เห็นดิฉันเป็นคนแปลกหน้าในบางเวลา แต่ดิฉันและพี่ๆ น้องๆ ก็ยังมีความสุข ยังมีรอยยิ้มกันอยู่ ถึงแม้ไม่ทุกเวลา แต่ก็ยังดีที่มีรอยยิ้มบ้าง เสียงหัวเราะ เราต้องมีความอดทนมากๆๆ ต้องเข้าใจท่านอย่างที่ท่านเป็น ยอมรับทุกอย่างในตัวท่านแล้วปรับตัวเรา ปรับกิจวัตรให้เข้ากับท่าน ดูแลท่านให้ดีที่สุด แล้วเราจะไม่เสียใจเมื่อนึกถึงช่วงเวลาที่ผ่านมา  เป็นกำลังใจให้ทุกท่านนะคะ