คุ้นๆ นะคะบันทึกนี้ เมื่อนานหลายปีมาแล้ว :)

ตากำลังจะปิดเลยเชียวค่ะอ. เสือ แต่นึกเรื่องนี้แล้วก็ ...

บางครั้งเวลาติดตามเรื่องราวต่างแดนแล้ว จะพบนักวิทย์ แพทย์ ผู้เชี่ยวชาญเฉพาะทางที่ มุ่งค้นคว้าเรื่องนั้นซะจนปรุ สร้างสรรค์ผลงานแก่ส่วนรวม  แต่พอมามองบ้านเรา คุณหมอ นักวิชาการ คนดัง นักธุรกิจ พอผันตัวเองเข้าสู่เวทีการเมืองแล้ว พังเกือบทุกราย แถมมีความรู้สึกว่า เสียดายความรู้ที่ร่ำเรียนมาจัง มันไม่มีรับประกันได้เลยว่า หากคนนอกวงการที่ไร้อุดมการณ์ หรือแม้คนมีอุดมการณ์ แต่พอเข้าไปในระบบ แล้วทำไมถูกกลืน ซะ ไม่เหลือ ... เฮ้อ สมัยก่อนพอคนไม่ค่อยเก่ง ไม่ค่อยมีทางเลือกก็มาลงครู เลยทำให้ภาพครู เสียหายไปด้วย มุมมอง ค่านิยม บ้าบอ ที่มองกันแค่เปลือก แล้วสร้างภาพ อะรูมิไร้ ทั้งๆ ที่คนเราควรเลือกมองเจาะจง แต่ละปัจเจก กันไปมากกว่า ยกเว้นว่า หากกระทบกับส่วนรวมมากเกิน ก็ยากจะหลบเลี่ยง :) ... สรุปปัญหารากเหง้า คืออะไรหนอเจ้า  ความโลภ และไม่รู้จักพอ? 

"ยังนึกภาพไม่ออกเลยค่ะ ว่าปัญหาโลกแตกนี้จะจบลง ?