แหม! ช่างเป็นเรื่องที่ตรงใจเสียจริงๆ เค้าเรียกสุภาษิตนี้ว่าไงน่ะ เส้นผมบังภูเขา เอ ไม่น่าใช่น่าจะเป็น ใกล้เกลือกินด่างหรือปล่าว ว๊า ยิ่งพูดยิ่งไม่เข้าแก๊บ แต่ผมเจอแบบที่คุณวันเพ็ญ (ปากกาด้ามเดียว) พูดจริงๆ ว่าบางครั้งเรามองข้ามสิ่งที่ใกล้ตัวไป มองข้ามความสำคัญของสิ่งที่อยู่ใกล้ๆ หรือบางครั้งไม่ยอมรับนับถือสิ่งที่ใกล้ตัว ยกตัวอย่างแค่การอบรมความรู้ให้กันเอง เราต้องไปสรรค์หาวิทยากรผู้เยี่ยมยุทธมาจากสำนักอันไกลโพ้น (พูดไปพูดมาชักเข้าหนังจีนซะแล้ว!) แต่ความจริงแล้วในหน่วยงานของเรามีคนเก่งๆ ที่รอบรู้มากมาย ทำอย่างไรน๊าเราถึงจะเฟ้นหายอดฝีมือของเราเองบ้าง ผมว่าวันหน้าเรามาเรียนรู้เรื่องบางเรื่อง แลกปลี่ยนกันในบางเรื่องกันเองโดยไม่ต้องไปหาวิทยากรภายนอกกันดีกว่า ว่าแต่ว่ามีใครเก่งเรื่องอะไรและพวกเราสนใจเรื่องอะไรกันเล่าครับ