ผมอ่านแล้วอ่านอีกด้วยความสุข...
สุขใจที่ได้เห็นความงามที่เป็นดอกผล หรือแม้แต่เป็นเครื่องมือของการทำงานและเรียนรู้ชุมชน

เดิมผมมองภาพและเรื่องราวจากที่ได้มา  เห็นอาจารย์ฯ ลุยงานในพื้นที่เคียงข้างกับนิสิต  ผมก็คล้ายเห็นชีวิตตัวเองเป็นไปในทำนองเดียวกัน

ถือว่าผมได้รับเกียรติมากกับการที่อาจารย์บันทึกเรื่องราวเหล่านี้คืนกลับมาสู่สาธารณะ... เพราะนั่นคือสิ่งที่ใครๆ หลายคนควรต้องคิดและยึดปฏิบัติเฉกเช่นกันที่อาจารย์ได้ "ลุก" และ "รุก" บ้างแล้ว..

ชื่นชมและให้กำลังใจนะครับ...