- สวัสดีครับ
- ใช่แล้วครับ ยกฐานบัวกับวิดน้ำ คงคล้ายๆ กันครับ ในสองวิธีนี้ คือเป็นการลดมาตรฐาน ปัญหาคือลดได้ถึงแค่ไหนถึงจะยังพอรับได้อยู่
- ไว้ให้ผมเจอปัญหาโดยตรงก่อนครับ แล้วจะเล่าสู่กันฟังมากขึ้นครับ เรื่องเหล่านี้ ตอนนี้ห่างหายจากการสอนมานานครับ ได้แค่รับรู้แต่สรุปอะไรยังไม่ได้ครับ
- จุดสำคัญคือเราจะส่งเสริมจากเบื้องล่างอย่างไร เพื่อจะได้ไม่ต้องวิดน้ำ หรือยกฐานบัว (ครอบครัว อนุบาล ประถม มัธยม เป็นต้นมา)
- จะมาฟื้นตอนอุดมศึกษาแล้ว บางทีมันก็ไม่สายหรอกนะครับ แต่มันก็หนักมากเลยครับ เช่นพี่จะสอนเด็กปีหนึ่ง แต่เด็กยังงง อยู่กับ สมการใน ม.ต้นอยู่เลย จะกระโดดข้ามก็คงยาก จะทำอย่างไรให้เค้าตามได้ทัน
- ผมเคยคิดคำตอบเหล่านี้ไว้ ในเรื่องการมีวิชาเสริม ม.ต้น ม.ปลาย ในวิชาที่สำคัญ ทางการคำนวณ และภาษา ให้เค้า ก่อนจะเข้าสู่มหาวิทยาลัย ประมาณการปรับพื้นฐาน ซึ่งอาจจะทำได้เพื่อให้การเรียนการสอนใน ป.ตรี ง่ายขึ้น อาจจะหนักในปีหนึ่ง แต่ปีถัดๆ ไปอาจจะดีขึ้น
- เด็กอาจจะผ่านการสอบปรับพื้นฐานหลังจากการสอบเข้าได้แล้ว โดยอาจจะมีรุ่นพี่ ปี สอง สาม สี่ มีส่วนในการสอนน้อง แบ่งทีมออกเป็นส่วนๆ อาจจะขอความร่วมมือจากสโมสรนักศึกษา ก็สามารถทำได้ (อันนี้เข้าท่ามากๆ ผมเคยทำสอนอยู่สองปี วิชาแคลคูลัส เคมี ฟิสิกส์ โดยจัดทีมติวขึ้นมา ได้ทั้งกิจกรรมและแนวทางการปรับพื้นฐานให้อาจารย์สอนง่ายขึ้น ลดช่องว่างระหว่างเด็กและอาจารย์ด้วย)
- จริงๆ แล้วการอยู่ใน ป.ตรี มีได้ 4-8 ปี ใครจะอยู่มากน้อย ก็ตามที่ตัวเองต้องการจะเรียนรู้ ตามที่ตัวเองอยากจะศึกษา เพราะมหาวิทยาลัยคือสถาบันแห่งการรวมของปราชญ์ทางด้านการศึกษาอยู่แล้วครับ
- ขอให้โชคดีนะครับ ผมสร้างลิงก์ในบทความ สวนสมรม มายังบล็อกของพี่แล้วด้วยครับ