• ขอบคุณค่ะคุณปู
  • เด๊าะเสียงวรรรยุกต์ตรีนี่ผู้ไทไม่มีค่ะแต้ถ้าเสียงวรรณยุกต์โทนี่เป็นคำสร้อยค่ะไม่มีความหมาย
  • เหมือนภาษาไทยกลางว่าไม่เป็นไรหรอก  คำว่าหรอกก็เป็นคำสร้อยไม่มีความหมายอะไร
  • เด้าะก็จะใช้ตามคำปฏิเสธ เช่น หมิกิ่นเด้าะ(ไม่กินหรอก) หมิเป่นเผ่อเด้าะ(ไม่เป็นไรหรอก) หมิไป่เด้าะ(ไม่ไปหรอก)
  • ได๊ซึ่งเป็นเสียงวรรณยุกต์ตรีจะใช้ในกรณีจะเน้นคำว่าได้๊ ๊ ซึ่งปกติถ้าไม่ต้องการเน้นคำจะพูดให้เสียงวรรณยุกต์อยู่ระหว่างเสียงโทกับเสียงตรีซึ่งจะตรงกับเสียงวรรรยุกต์ของคำว่ารัก ฮัก
  • ได้ ๊ยู่ใช้กับคำตอบรับ เช่นถูกถามว่าข่อไป่นั่มแด้ได้ ๊บ้อ(ขอไปด้วยได้ไหม) แล้วตอบว่าได๊ ได้ ๊ยู่(ได้ได้สิ)  หรือถูกถามว่า หมะโม้งสุกกิ่นกั๋บเข้ ๊าได้ ๊บ้อ(มะม่วงสุกกินกับข้าวได้ไหม)ตอบว่า ได้ ๊ยู่(ได้)ถ้าไม่ได้ก็จะตอบว่า กิ่นหมิได้ ๊เด้าะ(กินไม่ได้หรอก)
  • คุณปูบอกว่าคิดถึงดงหลวงเคยมาหรือคะมาตั้งแต่เมื่อไหร่คะ ไม่แวะมาทางหนองสูงบ้างค่ะ 
  • ขอบคุณค่ะ