แวะมาอ่านกลอนด้วยคนค่ะ

เพราะมากเลยค่ะ

เป็นกำลังใจให้อีกคนนะค่ะ

สุขและทุกข์นั้นมีอยู่ที่ใจ

ตาเห็นใบไม้ไหวเพราะใจหวั่น

ใจบังเกิดสุขและทุกข์เพราะผูกพัน

ด้วยยึดมั่นถือมั่นเป็นสัญญา

ถ้ายึดมั่นถือมั่นอยู่กัยสุขก็ทุกข๋บ่อย

รู้จักปล่อยรู้จักวางปราถนา

รู้จักปลงรู้จักปลดลดอัตตา

ก็เหมือนว่าเปลื้องทุกข์ที่ผูกพัน