4 ยอดปรารถณา
อาจารย์และลูกศิษย์กำลังนั่งสมาธิกันอยู่ ลูกศิษย์เกิดสงสัยถามขึ้นว่า
อาจารย์ครับ ท่านมีความปรารถณาอะไรบ้างหรือไม่
อาจารย์หยุดคิดแล้วตอบว่า สุดยอดปรารถณาของเราก็คือ
ส่ำสัตว์ในใต้หล้าล้วนหมดทุกข์
ไร้สิ้นความกังวลทั้งมวล
ศึกษาธรรมะที่ไร้ขอบเขต
บรรลุวิถีธรรมขั้นสูงสุด
พูดจบก็หัวเราะด้วยความชอบใจ
เณรน้อยฟังแล้วร้องเรียกขึ้นว่า อาจารย์ เราก็มี 4 ยอดปรารถณาเหมือนกัน คือ
1 มีอาหารกินเมื่อยามหิว
2 มีเสื้อผ้าใส่เมื่อยามหนาว
3 ได้ล้มตัวนอนเมื่อยามเพลีย
4 มีลมพัดให้คลายร้อน
กลอนท้ายเรื่อง
ต่างก็มาจากแดนไกลในป่าลึก
มาพบกันโดยบังเอิญณ.ที่นี้
อย่าถามถึงวิถีทางแห่งธรรมะ
เราเพียงคนเดินดินกินข้าวเท่านั้นเอง