เรียน อาจารย์ที่เคารพ

ได้อ่านกลอนของอาจารย์แล้ว เกิดความรู้สึกแปลกๆในหัวใจ บทกลอนที่มีเนื้อหาคล้ายๆแบบนี้ ซึ่งลูกศิษย์ของดิฉันได้แต่งประกวดของโครงการที่สพฐ.จัดเมื่อปี 2551 และได้รับคัดเลือกลงหน้งสือวันเด็ก อรุ่ณรุ่งปี 2552 ดังนี้ค่ะ

รักนะประเทศไทย

เมืองไทยงามหลายหลากมากมายยิ่ง เลิศทุกสิ่งเกินกว่าจะกล่าวขาน

เอกราชชาติเรามีอยู่ช้านาน สุขสราญทั่วไปในแผ่นดิน

งามหนึ่งคือภาษามีค่าล้ำ หวานน้ำคำฉ่ำชื่นอักษรศิลป์

พ่อขุนรามทรงประดิษฐ์คิดจากจินต์ ใช้ทั่วถิ่นเหนือใต้ใกล้และไกล

งามสองคือวัฒนธรรมนำวิถี ประเพณีสืบสานนานแต่ไหน

ลอยกระทงสงกรานต์บุญบั้งใฟ อิ่มเอมใจในกุศลผลกรรมดี

งามสามคือรักชาติศาสนา ต่างศาสดาใช่ต่างในศักดิ์ศรี

พุทธมุสลิมพร้อมพรักสามัคคี ดั่งน้องพี่มีสุขทุกชั้นชน

งามสี่คือสถานที่น่าท่องเที่ยว เพื่อเก็บเกี่ยวประสบการณ์ตามเหตุผล

ภูกระดึงภูชี้ฟ้างามน่ายล เหมือนมีมนต์ดลเตือนเยือนอีกครา

งามห้าคือของพื้นเมืองเลื่องลือชื่อ นามระบือไหมไทยใส่หรูหรา

ศิลปาชีพสวยสดงดงามตา ล้ำเลอค่าภูมิปัญญาท้องถิ่นเรา

งามหกคือกษัตริย์ปกปักเกศ นคเรศเขตไทยไม่อับเฉา

องค์พ่อหลวงทรงห่วงใยช่วยบรรเทา ทุกข์รุมเร้า ธ ระงับดับไฟพลัน

ขอพวกเราจงสำนึกในหน้าที่ เป็นคนดีของชาติไม่แปรผัน

พัฒนาบ้านเมืองร่วมมือกัน ด้วยผูกพัน "รักนะประเทศไทย"

นายปรัชญา สือรี

นางสาวอานีรา สูรูเอ็ง

โรงเรียนสายบุรี "แจ้งประชาคาร"