... ท่านบางทรายว่ามาเห็นภาพชัดเจน มันเป็นเช่นนั้นจริงๆ ของการพัฒนาความเป็นเมืองย่านนี้ที่เปลี่ยนจากขายแตงแดงๆ เป็นแผ่น ... มาเป็นเมืองแห่งเครื่องจักรกล ไอ้หนุ่มที่เคยกุมไม้พลองก็ย่องๆ ตามสาวเข้าโรงงานไปแล้ว...

... ผมเคยอยู่ย่านนี้เมื่อปี 2515-2518 ควบรถ Land Rover ตอนเดียวของ UNICEF ไปทั่ว (ยังกะม้าดีดกะโหลกไอ้เจ้ารถรุ่นนี้.. ตอนนั้นยังหนุ่มก็หนุกหนาน ถ้าตอนนี้คงหลังเคล็ดกันมั่งแหละ) ตั้งแต่คลองหนึ่งยันคลอง 16 วัดธรรมกายที่คลองสามยังไม่มี มีแต่วัดคุณหญิงส้มจีน..ให้พักรถดื่มน้ำยามตะวันคล้อย อยู่ประจำ... ยามน้ำหลาก น้ำเจิ่งทั่วทุ่ง เป็นที่รับและกระจายน้ำอย่างดี เพลาๆ แรงน้ำเข้ากรุงเทพฯ ยามนั้นนกอีลุ้ม ชุกชุมเป็นพิเศษ หนุ่มลูกทุ่ง สพายปืนลูกกรด มีให้เห็นกันดาษดื่น

... วันนี้ที่แห่งนี้เปลี่ยนไป ความเป็นเมืองเข้ามาคุกคาม กม.วางแผนการใช้ประโยชน์ที่ดินไม่ศักดิ์สิทธิ์พอ เหลาะแหละ การเมืองแรงเกินเหตุและผลไปไกลมากแล้ว....

... เมื่อที่พักน้ำตรงนี้เป็นเมืองหมดแล้ว แม้แต่หนอง(งูเห่า)ก็ถูกนำมาใช้ แล้วกี่หนอง กี่บาง ถูกปลุกปล้ำจนชอกช้ำใจไปหมดแล้ว น้ำก็เลยไม่มีที่อยู่ น้ำมาก(ตามปกติของเขาอยู่แล้ว)ก็ท่วม คิดง่ายๆ เมื่อไม่มีที่ให้เขาอยู่ก็ต้องทำทางให้เขาวิ่งกลับบ้านเขาเสียเขาจะได้ไปไปให้ไกลตา จริงไหม ถ้าไม่จัดการให้น้ำเดินทางลงอ่าวไทย ปีไหน หน้าน้ำมามากหน่อยก็ท่วม

... เอวังก็มีด้วยกระการะฉะนี้