ขอบคุณครับคุณลุงยีราฟ ข้อมูลในสื่อมีเยอะเหลือกันครับคุณลุง ผมรู้สึกว่าการรู้มากเกินไปคือไม่รู้อะไรเลย ผมจึงพยายามเลือกเสพข้อมูล และต้องหาทางสอนลูกให้เลือกเช่นกัน ไม่อย่างนั้นเราแย่แน่ ถูกปั่นเป็นเครื่องมือของใครต่อใครได้ง่ายมาก

ผมคิดว่าเรื่องการตั้งกระทรวงน้ำคงต้องคิดให้ดี ๆ เลยครับ การบูรณาการข้อมูล บูรณาการการตัดสินใจและการทำงาน เป็นเรื่องที่จำเป็นแน่นอน แต่รูปแบบกระทรวงเหมาะสมหรือไม่ ในฐานะที่ทำงานใกล้ชิดกระทรวง ผมเสียดายที่จะต้องบอกว่า ถึงจะตั้งขึ้นได้ โอกาสทำงานได้อย่างสำเร็จมีประสิทธิผลอาจจะยากครับ การตั้งกระรวงไอซีทีน่าจะเป็นอุทธาหรณ์หนึ่ง

ทุก ๆ หน่วยงานราชการที่ตั้งขึ้นใหม่มักจะถูกใช้เพื่อสร้างตำแหน่งให้ข้าราชการระดับสูงมีที่ไป "กิน" ตำแหน่ง เพิ่มขึ้นจากที่ระบบของเราอัตคัตตำแหน่งอยู่ในปัจจุบันในสายตาของข้าราชการระดับสูงเหล่านั้นที่อยากหาที่ไปลง รวมทั้งเป็นที่ให้คนที่มีเส้นสายส่งญาติพี่น้องเข้าไปบรรจุเป็นข้าราชการระดับล่างเพื่อให้มีงานที่มั่นคงทำ มีสวัสดิการ ในขณะที่สิ่งที่เรามองกันว่าควรเป็นกระทรวงน้ำที่บูรณาการเรื่องน้ำเข้าไว้ด้วยกัน จำเป็นอย่างยิ่งที่ต้องหาคนที่มีความรู้ความสามารถจริง ๆ เข้ามาทำ ในทุกตำแหน่ง สุดท้ายหน้าที่ของกระทรวงกลายเป็นทางผ่านของงบประมาณ เป็นที่เอาไว้จัดซื้อจัดจ้าง ทั้งในการทำของและการสร้างองค์ความรู้ จ้างเขาหมด

ผมคิดว่าหน่วยงานที่จะบูรณาการเรื่องน้ำ (และเรื่องใหญ่อื่นๆ) ต้องสามารถ

1. คัดเลือกคนมาทำงานได้ ทั้งระดับบริหารและระดับล่าง และเอาคนออกได้ มีบรรยากาศที่คนเก่ง คนดีอยากมาทำงานร่วมกัน (ไม่ถูกคนที่ไม่เหมาะกับงานแทรกตัวเข้ามาทำงานแย่งที่คนที่เหมาะสม)
2. สามารถประสานกับหน่วยงานอื่น ๆ ที่เป็นราชการได้ โดยมีศักดิ์ศรี และความยำเกรงพอสมควร ไม่จำเป็นต้องมีอำนาจมากมาย แต่ต้องให้ผู้ที่ตัดสินใจเชิงนโยบายเชื่อถือ

สองอย่างนี้ผมฝันอยากเห็น แต่ในระบบของบ้านเราทำยากจังเลยครับ

นเรศ