๐ กักน้ำแล้วปล่อยให้ .............. ท่วมตน
รู้เท่าบ่ทันชล ........................ ชอกช้ำ
คาดการณ์เรื่องฟ้าฝน .............. พลาดผิด
ธรรมชาติจึงตอกย้ำ ................ ย่อมย้อนเยือนไทย

๐ ไหลหลั่งทะลักล้น ............... นครา
เตือนสติปวงประชา ................. ฉลาดรู้
จงพินิจพิจารณา ..................... นทีหน่อย
ภัยพิบัติเกินกอบกู้ ................... ก็ล้วนเพราะใคร

๐ ไยโทษธรรมชาติร้าย ............. อย่างเดียว
สิ่งแวดล้อมแลเหลียว ............... รักษ์บ้าง
หากเห็นแก่ตัวเชียว .................. ชาติจะ ล่มนา
น้ำจะคอยชะล้าง ...................... ลบให้เลือนหาย

๐ แบ่งฝ่ายแบ่งพวกพ้อง ............ กันนัก
สามัคคีและรัก ........................ เลิกร้าง
น้ำจึงเชื่อมสมัคร ..................... สมานจิต
พัดทุกข์มาเยี่ยมบ้าง ................ บอกให้สมานฉันท์

๐ รักกันและโอบเอื้อ ................. อาทร
ย่อมจักตามตัดรอน .................. ทะเลาะได้
พลาดผิดคิดไถ่ถอน ................. ขมาโทษ
โกรธเกลียดเคียดแค้นไซร้ ......... สละทิ้งกับนที

๐ หลากสีจางจืดแ้ล้ว ................ รวมกัน
สุขทุกข์ร่วมแบ่งปัน .................. ประเสริฐแท้
ร่วมคิดร่วมสร้างสรรค์ ................ สงบสุข
อุปสรรคเกิดขึ้นแก้ ................... กลับร้ายกลายดีฯ
พระมหาวินัย ๑๖.๒๑ น. : ๒ พ.ย. ๕๔