อ.แป๋วขา
หิวค่ะ ยังไม่ได้ทานข้าวกลางวันเลย เพราะวันนี้เป็นคุณแจ๋วค่ะ
หิว ๆ ๆ ๆ
เมื่อเล็ก ๆ คุณแม่ปิ้งกล้วยปิ้งขาย
หนูต้องตื่นเช้ามาปอกกล้วย ประมาณ 8 ตระกร้าผ้า
สมัยนั้นขาย 8 ลูก 1 บาท (พระเจ้าช่วย....กล้วยปิ้ง....มันสมัยไหนแล้วเนี่ย!!!)
จะมีคนเอากล้วยมาส่งเป็นลำรถกะบะ
เมื่อใดที่ขายไม่ทัน เช้า ๆ สาวน้อยน่ารักจะต้องไปนั่งขายกลัวน้ำหว้าสุกที่ตลาดก่อนไปโรงเรียน
ถ้าสุกมากจริง ๆ เรามีหน้าที่ต้องทำกล้วยตาก
กรรมวิธี คือ
- แกะแล้วนำไปตากบนไม้ไผ่สานเมตรคูณสองเมตร
- ผ่านไป 1 แดดจัด ก็กลับด้านทีละลูก ทีละลูกจนครบ
- พอได้อีก 1 แดด ก็มากลับด้านทีละลูก ๆ ๆ
- อีก 1 วันเก็บนำมาทับให้แบนพอสมควร
- แล้วนำไปตากอีก 1 รอบ
- ผ่านไปอีก 1 แดดจัด ๆ ก็กลับด้านอีก 1 ครั้ง
- เมื่อได้มีเหลืองนวลสวยเราก็เก็บมาใส่ถุง 8 ลูก 1 บาท (พระเจ้า.....)
- คนอื่นไปขายได้ 10 บาท แม่ให้ 2 บาท แต่ที่หนูจำความได้ หนูไปขายโรงเรียน แล้วไม่เคยได้นายหน้าเลย.....ก๊าก......
คิดถึงความหลัง เค้าบอกว่า แก่
แต่มีความสุขทุกครั้งที่คิดถึงความหลัง (ยกเว้นตอนเป็นนังนกต่อจิ๊กตังค์แม่ ......ก๊าก ๆ ๆ ๆๆ ๆ (ความลับ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆๆ )