- "เหอ เหอ เหอ ยายเหลือกันคนละสองซี่แหละหลายเอ๊ยย แต่อมคำหมากด้าย เอามาเหอะยายชอบบ บ บ " คุณยายสองท่านต้องพูดว่าอย่างนี้แน่เลย
- ทำให้ได้รำลึกชีวิตและความผูกพันกับคนเฒ่าคนแก่เลยนะครับ
- คนเฒ่าคนแก่เมื่อก่อนนี้ หากได้เก็บหมากพลู ตำคำหมาก ไปกราบไหว้นี่ ก็จะได้รับความเมตตามากนะครับ อีกอย่างคือผ้าซิ่น ผ้าขาวม้า ยางหม่อง ยาหอม
- คอยลับมีดเจียนหมาก เดินหิ้วตะกร้าเชี่ยนหมากไปวัด แล้วก็นั่งเฝ้าบนศาลา เหล่านี้นี่ เป็นเรื่องแสดงความกตัญญูรู้คุณท่านอย่างหนึ่งเลยนะครับ
- เมื่อก่อน เวลากลับบ้านที่ต่างจังหวัด นอกจากขนมแปลกๆให้เด็กๆและญาติๆแบ่งกันชิมให้ถ้วนทั่วแทบจะทั้งกลุ่มบ้านแล้ว ก็จะต้องมีของกราบไหว้คนเฒ่าคนแก่ ตามแต่จะไปไหนมาไหนมา เช่น หากไปทางเมืองเหนือมา ก็คือซื้อหมากพลูและขี้โยไปฝาก ไปทางอีสานมาก็ผ้าซิ่นและผ้าขาวหม้า ไปทางใต้มาก็อาหารทะเล สะตอ รวมทั้งหมากสด
- ผมเคยซื้อหมากสดเป็นทลายไปฝากญาติพี่น้องผู้เฒ่าผู้แก่ แต่ละท่านเมื่อได้หมากสดลูกสองลูกก็จะตามมาด้วยการให้ศีลให้พร ซึ่งเป็นห้วงเวลาของการได้รับพลังพิเศษเกินบรรยาย แล้วก็เห็นท่านนั่งปาร์ตี้หมาก คุยกันฉันญาติมิตรที่รักใคร่ผูกพันกัน เราลูกหลานพลอยมีความสุข เอิบอิ่มใจ
- เดี๋ยวนี้ไม่รู้ว่าจะให้อะไร เพราะคนเก่าๆไม่ค่อยกินหมากกันแล้ว และหลายอย่างในชีวิตประจำวันก็มีกันพร้อมไปหมด แต่เมื่อเราไปกราบไหว้ ก็ได้บรรยากาศเหมือนอย่างเก่ากก่อน
- รวมความแล้ว ภายใต้หมากพลูนี่ ก็คือความเคารพนอบน้อม ไม่ห่างไกล ไปลามาไหว้ กตัญญู เคารพเกราบไหว้ เหล่านี้อย่างที่เคยได้ยินกันดาดๆนี่ คือสิ่งที่เป็นรสชาติของหมากพลูอย่างหนึ่งเหมือนกันนะครับ