...เราควรเจริญเมตตาเกื้อกูลกันไว้เสมอไม่รู้เบื่อ..เหมือนพระอาทิตย์ส่องแสง..เหมือนต้นไม้ที่ให้ความร่มเย็น..ให้ลูก ให้ดอก ให้ผล ที่เรียกว่าแตกดอกออกผล...เป็นพืชพันธุ์ธัญญาหาร ทั้งโอสถ ให้ทุกสิ่งทุกอย่าง..ให้แก่ชีวิตมนุษย์สตว์ทั้งปวงในโลกนี้...จนสุดรอบ มันก็ผุพัง หรือแปรสถาพไปตามเรื่องของมัน..เป็นอยู่เช่นนั้นมันเอง...เราจะเห็นมันไม่สท้านแม้กระทั่งแดดลมที่ผ่านมา..ทั้งต้นไม้หินผา ทุกอย่าง..มันทำหน้าที่ของมันเท่านั้นเอง..มันมีแต่การให้ๆๆและมีอาการที่วางเป็นกลางอยู่ด้วย......"การให้แห่งธรรมชาติ"..จาก.ธรรมชาติสอนธรรม..บันทึก..ของท่านยันตระ อมโร..(ขออณุญาติกล่าวขานอ่านกันฟัง..)..ยายธีเจ้าค่ะ..