ผมเกิดหลังท่านอาจารย์หลายปีมากครับ แทบจะเรียกว่าเป็นพ่อเป็นลูกกันได้เลย
แต่ประสบการณ์ที่อาจารย์เล่าให้ฟังคล้ายๆกับชีวิตของผมในสมัยเด็ก(ประถมศึกษา) "การปั่นจักรยานไปโรงเรียน" การต้องฝ่าฟันถนนที่แสนลำบาก (ส่วนสะพานบ้านผมไม่มีแบบที่บ้านท่านอาจารย์)

สิ่งที่ผมจะบอกก็คือ ขนาดผมเกิดหล้งอาจารย์ตั้งเยอะ แต่บ้านผมยังทุระกันดารอยู่เลยครับ  ปัจจุบันนี้ดีขึ้นมากเลย มีถนนปูนซีเมนต์เข้าถึง (แต่สัญญาณโทรศัพท์ไม่ค่อยดี)

ความลำบากในวัยเด็กทำให้ผมได้เรียนรู้ชีวิต ต้องอดทน และอุตสาหะเช่นกัน (แต่คงไม่เท่าอาจารย์นะครับ)

ความลำบากและความทุกข์ ทำให้เรารู้ถึงความสุขที่แท้จริง