สวัสดีค่ะ พี่พนัส ที่คิดถึง
- การแข่งขันกับตัวเองหากกล่าวเป็นนัย
- ก็เป็นการมองภาพการพัฒนาเนื้องานของเรา
- ที่เราเองเท่านั้นจะประมาณและประเมินได้แม่นยำกว่าใคร
- การที่จะวางแผนในการพัฒนาก็จะง่ายขึ้นเพราะมันอยู่ใน "หัว"ของเรา
- หากแต่ในทางปฏิบัติงานในองค์กรทั่วไปหลีกไม่พ้นกับการต้องทำงานกับคน
- ที่มีความหลากหลายทั้งด้านความรู้สึกนึกคิดและรูปแบบการปฏิบัติงาน
- ดังนั้นต้องทำใจพร้อมกับสิ่งที่จะต้องพบพานกับความเชี่ยวกรากหรือแน่นิ่งเฉยชา
- ชื่นชมพี่ค่ะกับหัวใจทรนง มุ่งมั่น ที่จะก้าวไปข้างหน้าอย่างองอาจแน่วแน่
- แต่.."ทั้งปวงนั้น..ก็ล้วนเป็นจังหวะของชีวิตที่เราต้องก้าวผ่าน"..แป๋มจำคำพูดของพี่ประโยคนี้ได้ดีค่ะ
- เป็นกำลังใจให้นักสู้ผู้อุทิศตนให้กับส่วนรวมและสถาบันอันเป็นที่รักยิ่งของตน
- ขอบคุณค่ะที่มาเติมเชื้อไฟ ให้แง่คิด วิธีคิด ที่สุดยอดมากให้กับแป๋ม.. ขอบคุณไอดอลคนเก่งค่ะ..สู้ๆ นะคะ.