*คุณแม่ของผมได้เข้ารักษาตัวที่โรงพยาบาลอุตรดิตถ์เมื่อวันที่ ๒ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๔ เนื่องจากภูมิคุ้มกันต่ำทำให้ไม่มีกำลังไม่มีเรี่ยวแรง คุณหมอ นวพร ได้เจาะไขกระดูกสันหลังไปตรวจ ผลของการนำไขกระดูกสันหลังไปตรวจคุณแม่ผมเป็นมะเร็งเม็ดเลือดขาวคุณหมอได้ให้กำลังใจผมและญาติๆแล้วท่านได้แยกคุณแม่ผมจากห้องคนไข้รวมไปอยู่ห้องพิเศษ ๑ ห้อง ๑๒๐๕ ชั้น ๒ หมายความว่าแยกคุณแม่ผมออกห่างในความเสี่ยงเพราะูภูมิคุ้มกันคุณแม่ผมไม่ทำงานเสียแล้ว คุณแม่ผมเป็นคนที่มีความอดทนสูงมากจากที่ทานข้าวสวยได้แล้วมาเป็นของอ่อนแทนจนทานอะไรไม่ได้แม้แต่น้ำใช้หลอดหยอดแล้วก็ยังกลืนไม่ได้เจ็บคอไปหมด แล้วน้ำท่วมปอดอีก คุณแม่ผมอยากเจอพี่ชายอีกสองคน คนโตอยู่กรุงเทพฯเป็นไข้ท้องเสียจะมาก็มาไม่ไหวผมก็บอกไปว่าเป็นโอกาสสุดท้ายแล้วนะคุณแม่อยากเจอเป็นครั้งสุดท้ายพี่ชายผมตกใจมากเพราะโทรฯติดต่อกันตลอดว่าอาการดีขึ้นแล้วไงล่ะ เขาให้โอกาสได้สั่งเสียไงตอนนี้แย่แล้วนะ พี่ชายคนที่ ๒ เป็นอาจารย์สอนศิลปะ อยู่ที่ฝรั่งเศส มาไม่ทันอยู่แล้วได้แต่โทรฯคุยกัน ผมก็ได้แต่บอกคุณแม่ไปว่าพี่เขาบินมาไม่ไหวก็ได้คุยทางอากาศแทนผมก็ได้ต่อโทรศัพท์ให้พี่ชายคนที่ ๒ คุยกับคุณแม่แบบเปิดลำโพงคุยกันพักใหญ่ๆแล้วคุณแม่ก็ขอตัวพักผ่อนคืนนั้นคุณแม่ไม่ได้หลับเลยให้ผมพยุงนั่งพยุงนอนทั้งคืนเพราะคุณแม่ปวดกระดูกมาก จนเวลา ๐๒.๐๐นของวันที่ ๑ ต.ค. พ.ศ. ๒๕๕๔ คุณแม่ได้ถามผมว่า ออด มาหรือยัง หมายถึงพี่ชายคนโต ผมตอบไปว่า ตี ๕ ก็มาแล้วครับ พอ ตี ๕.๓๐ น พี่ชายคนโตมาถึงแม่ผมมาแล้ว คุณแม่ผมยิ้มดีใจเหมือนคนไม่ป่วยเลย แต่คืนนี้เป็นคืนสุดท้ายแล้วสินะที่จะจากลูกๆหลานๆไปแล้วเวลา ๒๓.๐๐ น ของวันที่ ๒ ต.ค. พ.ศ.๒๕๕๔ อาการตามที่คุณหมอ นวพร ตลอดจน คุณพยาบาลที่ให้ความเอาใจใส่ดูแลคุณแม่ผมมาอย่างดีเยี่ยมสุดยอดเลยครับผมขอปรบมือให้และขอขอบคุณผ่านทาง WEB อาจารย์ดื้อๆอย่างนี้หละเพราะผมได้รับสิ่งดีๆจากข้าราชการดีๆ แล้วเวลานั้นก็มาแล้วลูกๆหลานๆได้ประชุมถึงจะไม่ครบพร้อมหน้าแต่ทุกคนได้ทำหน้าที่บอกต่อให้คุณแม่รับทราบว่าไม่ต้องเป็นห่วงอาลัยกับโลกใบนี้อีกแล้วคุณแม่ได้ทำหน้าดีเยี่ยมแล้ว ลูกๆหลานๆจะทำหน้าที่ต่อไปแล้วเราๆทั้งหลายได้ส่งทางให้คุณแม่ไปสู่ทางสงบคุณแม่มีใบหน้าผ่อนคลายดูสงบเยือกเย็นมียิ้มที่มุมปากแล้วลูกๆหลานๆได้เห็น ยิ้มของคุณแม่ เวลา ๒๒.๓๗ นคุณแม่ก็สิ้นลมหายใจสุดท้ายอย่างสงบ รวมเวลาที่คุณแม่อยู่ที่โรงพยาบาลอุตรดิตถ์ทั้งหมด ๒๙ วัน ค่ารักษา ๙๗,๘๕๐ รวมค่าห้องส่วนเกิน๘๗๐๐ รวมเป็น ๑๐๖๕๕๐ บาท แต่ผมไม่ต้องจ่ายเป็นแสนจ่ายแค่ ๘๗๐๐ บาทค่าห้องส่วนเกินถึงผมจะเป็นลูกจ้างประจำแต่ผมก็ภูมิใจที่มีสิทธิ์อีกหลายๆสิทธิ์ไม่น้อยหน้าใครแล้วทำให้คุณแม่ภูมิใจจนวาระสุดท้ายของคุณแม่ พยาบาลหลายท่านน้ำตาซึมบอกว่าคุณแม่ผมเข้มแข็งอดทนไม่บ่นว่าเจ็บให้เห็นเลยแม้จะเจาะแขนจนไม่มีที่จะเจาะแล้วต้องเจาะที่เท้าก็มี ผมรักในหลวงครับเห็นท่านทรงงานหนักมากผมน้ำตาซึมเลยครับ อาจารย์ คุณแม่ผมก็ทำงานหนักมาตลอดผมรักคุณแม่มากครับ หลังจากที่คุณแม่ได้สิ้นลมไปไม่นานพี่ชายที่อยู่ฝร้่งเศสก็โทรฯมาให้ผมกอดคุณแม่แทนพี่เขาด้วยผมก็ได้ทำแทนอย่างภาคภูมิใจ และได้ทำหน้าที่จัดงาน(สังขาร)ของท่านไม่กล้าเรียกศพเพราะสังขารท่านดูสดใสตลอดจนส่งท่านเข้าเตาเพราะสังขารท่านไม่ได้ฉีดยาใครๆก็ออกปากว่าสังขารสวยมาก รบกวนอาจารย์ยาวมากเลยนะครับ ขอให้อาจารย์มีสุขภาพแข็งแรงมีอายุยืนยาวเป็นไฟฉายเป็นต้นไทรเป็นสายน้ำที่ชุ่มเย็นของเราเหล่าลูกจ้างให้นานแสนนานนะครับขอขอบคุณอาจารย์มากๆครับ