บทกลอนกินใจจังค่ะ

ไม่รู้ทำไม อ่านแล้วคิดถึงพี่น้องที่โดนน้ำท่วม

หลาย ๆ บ้าน หากไม่โดนน้ำพัดพา ก็คงจะร้างไปชั่วคราว

รอกว่าน้ำจะลด ถึงจะกลับเข้าบ้านได้  น่าเห็นใจจริง ๆ ค่ะ