สวัสดีค่ะน้องทิมดาบ

ขอบคุณค่ะ

เวลาที่ป่วยใหม่ๆและยังไม่ได้รับการรักษา เสียงแว่วดูรบกวน กดดันเธอมากค่ะ กลัว วิตก ไม่รู้ว่าคนรอบข้างได้ยินด้วยหรือเปล่า จับตาดูสีหน้าเพื่อนๆ เขาจะได้ยินเสียงนั้นหรือเปล่า เฝ้ามองอาจารย์จะไล่เธออกจากห้องหรือไม่ กลัวคนอื่นจะรู้ความลับที่เสียงนั้นเอาเธอมาแฉ มีเสียงหัวเราะเยาะด้วย เหมือนตัวเองเป็นเป้านิ่ง ต้องคอยระวังตัวทุกวัน

พออาการดี ด้วยความที่เสียงเคยมารบกวนจนเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต พอมันลดลงไปหรือหายไปบางช่วงเธอรู้สึกเหมือนขาดอะไรสักอย่าง

เธอเล่า บรรยายความรู้สึกได้ดีมากค่ะ

เคยเห็นcaseเช่นกันค่ะ ตัวยาต้านอาการทางจิตทำให้เสียงลดลงแม้จะไม่หายก็ไม่รบกวนชีวิต อยู่กับมันได้ แต่ที่หายไปไม่ได้ยินเลยก็มีหลายcaseค่ะ

มีบางcaseที่ได้ยินเสียงคนมาบอกรักจนหมกมุ่นกับสียง การดูแลตนเอง ประสิทธิภาพการทำงานลดลง พอเสียงหายก็รู้สึกขาดๆอะไรไปค่ะเพราะเป็นเสียงที่พึงพอใจ

วันนี้เวรเช้าก็เลยไม่ได้ไปฟังวิจัยR2R ไม่ได้เจอกัน เดินทางปลอดภัยค่ะ