สวัสดีครับผมท่านอาจารย์ที่เคารพอย่างสูง

กระผมอ่านข้อความของท่านทีไร มันมีความรู้สึกว่ากระผมอยู่ในเหตุการณ์นั้นทุกที ยิ่งอ่านบทความนี้แล้วรู้สึกว่าตัวเองหายใจไม่ค่อยสะดวกครับผม เหนื่อย และเหนื่อย ต้องเดินออกไปข้างนอกห้องเพื่อสูดอากาศให้เต็มปอด แล้วกลับมาอ่านอีกทีถึงจะจบ ถึงอย่างไรกระผมก็จะติดตาม เสาะแสวงหาอ่านบทความที่ท่านเขียนเสมอ..เพราะยิ่งอ่านยิ่งตาสว่างขึ้น...ยิ่งมีความคิดเจริญขึ้นเรื่อยๆ ครับผม...สุขพละแข็งแรงอย่างนี้ตลอดไป คิดถึงท่านตลอดกาลครับผม...