สวัสดีครับคุณ <table border="0"><tbody><tr>

</tr></tbody></table><p>พอดีผมรีบเขียนบันทึกนี้ไปหน่อย ยังมีที่น่าตกใจมากกว่านี้ เพราะนี่คือตามถนนสายใหญ่ สายหลัก</p><p>แต่ในป่า เขาอย่างดงหลวงที่ผมทำงานอยู่ก็มีร้าน คาราโอเกะครับ มันบุกทะลุทะลวงน่าดูเลย</p><p>ที่น่าสนใจประเด็นคือ ทำไมเมื่อคนเราอยากจะประกอบธุรกิจ  จึงคิดถึงธุรกิจนี้  และหากจะทำธุรกิจนี้ แสดงว่าเขาไม่คำนึงถึงผลอะไรที่มันจะเกิดเลยหรือ เอาแต่ว่า “น่าที่จะทำเงินได้ ก็พอแล้ว”  หลักควบคุมทางจิตใจสาธารณะ มันหายไปไหนหมด </p><p>หากเอ่ยปาก ถามก็คงได้คำตอบว่า นี่เป็นอาชีพอิสระ เขามีสิทธิที่จะทำ ส่วนใครมาใช้บริการแล้วเสียหายก็เป็นเรื่องคนนั้นเอง ไม่ใช่เจ้าของร้าน….อะไรทำนองนี้</p><p>น่ากลัวครับระบบธุรกิจเสรีประชาธิปไตยนี่น่ากลัวมาก มันบุกเข้าไปในป่า ที่ชาวบ้านยังไม่ทันตั้งตัวเลย เด็กวัยรุ่นจะไปไหนเล่า  เข้าก็ต้องมีเงิน  จะเอาเงินมาจากไหน กินเหล้าเข้าปาก ทุกอย่างก็ตามมา และล้วนเป็นสิ่งไม่ดีไม่งามทั้งสิ้น</p><p>นี่แหละที่ผมแอบใช้คำว่า “สำลักระบอบเสรีประชาธิปไตย” แล้วคนกลุ่มนี้ก็รู้ว่าหากจะอยู่รอดธุรกิจนี้ได้ ควรจะทำอย่างไร “ก็คบกับนายอำนาจไงครับ” รับรองอยู่รอดปลอดภัย ใครก็ไม่กล้ามาทำอะไร</p><p>ลองหลับตาคิดว่าเด็กชนบทที่ไม่มีหลักยึด อะไรจะตามมาในอนาคต เราคิดมาไปไหมครับเนี่ยะ</p>