เป็๋นไปได้ไหมที่การแพทย์ไทย จะบูรณาการเอาภูมิปัญญาท้องถิ่น (ซึ่งมีเยอะ) ไม่แพ้ธิเบต (ซึ่งไม่มีแพทย์แผนโบราณ ไม่มีแพทย์แผนปัจจุบัน มีแต่ "การแพทย์ธิเบต") จีน หรือประเทศไหนๆ

เรามีต้นทุน "สุขภาวะทางจิต สุขภาวะทางจิตวิญญาณ" อยู่แล้ว (แต่บางคนอาจจะไม่เห็น หรือพอดีมันไม่มีภาษาต่างประเทศเลยเหนียมๆไม่ค่อยบอกว่ามี) เราทำเรื่องนี้ให้ดี ให้ประชาชนของเรามีความสุข

อ่านแล้วคิดถึง วิธีเจริญสติ เจริญภาวนา เดินจงกรมหรือปฏิบัติธรรมแบบนั่งสมาธิ กรรมฐาน หรือกระทั่งวิปัสสนา ของคนไทยที่เป็นพุทธศาสนิกชนค่ะ

น่าจะทำได้นะคะ

โดยไม่ต้องใช้ภาษาต่างประเทศ ค่ะ