ผมเคยเป็นทหารเกณฑ์ ผลัด ๑/๒๕ ปลดประจำการ ๑ พ.ค.๒๕๒๗ ๒ ปีเต็มๆ ได้ไปรบจริงๆ แล้วสอบนายสิบรบพิเศษได้ที่กองทัพภาคที่๓ แต่โรงเรียนนายสิบยุบเลิกไป ผมเป็นรุ่นที่ ๒ มี๕๐๐ นาย ที่ถูกลอยแพ ผมก็เลยไปสอบตำรวจนครบาลเขารับทหารกองหนุน ๕๐ พลเรือน ๔๕๐ นาย ผมอยู่ในข่ายกองหนุนเพราะปลดประจำการจากทหารมา ทำให้ผมมีโอกาสน้อยมากที่จะสอบติดไม่เหมือนมาจากพลเรือนมีโอกาสมากกว่า แต่ผมก็สอบผ่าน ได้ที่ ๔๘ จาก ๕๐ นาย นอกนั้นเป็นตัวสำรอง ถึงลำดับ ๑๐๐ แต่ก็มีปัญหาจากพี่คนหนึ่ง......ไม่เอ่ยถึงนะครับ ผมก็เลยสละสิทธิ์ไม่เป็นตำรวจ แล้วผมก็ไปทำงานเอกชนหลายต่อหลายที่ จนมาปัจจุบันผมก็ได้มาเป็นลูกจ้างประจำ ของกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ได้ ๑๙ ปีแล้วครับ ตำแหน่งพนักงานเก็บเอกสาร ปัญหามีมากมาย จากความเหลื่อมล้ำแต่ผมก็ทำใจได้เพราะผ่านการเป็นทหารมาแล้วและจากการทำงานเอกชนหลายๆแห่ง และได้จากการไปปฏิบัติธรรมทำให้ได้เห็นธรรมที่เป็นจริง ผมถึงได้เข้าใจความจริงว่าทหารและตำรวจผมถึงไม่ได้เป็นต่อทั้งๆที่ผมไม่จำเป็นต้องไปสอบแข่งขันเลยผมมีโครต้า(โคต้า)ไปเรียนได้เลยครับแต่ผมชอบทหารราบ ตอนนั้นผมเป็นทหารปืนใหญ่ครับ ผมเริ่มฝึกฝนปฏิบัติในทางธรรมเมื่อปี ๔๖ ผมเลิกดื่มเหล้าและสูบบุหรี่มาเป็นเวลา ๑๐ ปีแล้วต้องเลิกให้ได้ก่อนรับศีล ถ้าเลิกไม่ได้จะรับศีลก็รับได้ไม่ครบ ผมอยากรับศีล ๘ ได้ด้วยเวลาปฏิบัติธรรมจะได้ราบรื่นจิตใจดีครับอาจารย์ ขออนุญาตรบกวนอาจารย์แค่นี้ก่อนนะครับขอบคุณมากครับ