....มาเป็นกำลังใจ..ให้กันและกัน.(คุณนุช).เจ้าค่ะ..."คนอยุธยาสมัย..ยายธียังเป็นเด็ก..มีเรือนแพ..และเรือนใต้ถุนสูง..อยู่อาศัยกัน...มารุ่นยายธีเติบโตร่ำเรียน.มหาวิทยาลัย...ลอกเรียนชีวิตกับโฆษณา...บ้านเรือนแพถูกซื้อด้วยราคาถูกๆมาปลูกกันในกรุงเทพเป็นส่วนใหญ่..ผู้ซื้อคือคนต่างชาติและคนที่เรียกว่า..มีเงินและวาสนา..สามารถกำเมืองไว้ในมือ...สถาปัตยกรรม..ที่กลมกลืนกับสิ่งแวดล้อมหายไป...ช่างฝีมือหายไป..เรือพายหายไป...กลายเป็น..ก๋วยเตี๋ยวเรือบก..จอดอยู่แถวๆรังสิต..อิอิ..เดี๋ยวนี้เรือผุพังไป..หรือไม่ก็เป็นสิ่งประหลาดตั้งอยู่ในพิภิทภัณฑ์..เราคิดกันว่า..รถและถนนดีกว่า.."..เล่าผ่านคุณวิศิษฐ์ไว้นิดหนึ่ง..บ่นไปตามภาษาคนแก่รุ่นใหม่..ที่เคยหลงทางไปกับคำว่าวิวัฒณาการใหม่ๆเมื่อหกสิบปีก่อน....ปัญหาแก้ได้..ถ้าเรารู้จักกับคำว่า"สิ่งแวดล้อมของเรา"เรียนรู้ด้วยกัน..และเราสามารถปรับตัวให้เข้ากับสิ่งแวดล้อมนั้นๆ..ด้วยตัวเราเอง..ที่จะนำมาใช้ได้คือ..ปัญญา..."ยายธีแอบคิด"ผ่านมาตรงนี้เจ้าค่ะ..สวัสดีค่ะ...คุณวิศิษฐ์...