ดิฉันเองก็เคยเป็นครูจ้างของอาชีว (การอาชีพแห่งหนึ่ง) ดิฉันทุมเทกับการทำงานอย่างสุดความสามารถและรักงานที่ทำสุดชีวิต แต่สุดท้ายก็ต้องจบการทำงานในสถานที่แห่งนั้นลง เพราะนอกจากฉันจะเป็นครูจ้างแล้วฉันก็เป็นครูที่จ้างมาสอนข้างนอกเพื่อดึงเด็กเข้ามาเรียนในวิทยาลัยให้มากตอนนี้มีเด็กมาเรียนมากแล้วฉันก็หมดประโยชน์ ทำงานกิจกรรมยามที่มีกิจกรรมทั้งวันทั้งคืนแต่จะมีใครรู้ครูจ้างทุกคนทำงานกันอย่างหนักแต่ถูกประนามเหยียบหยามจากผู้บริหารเป็นครูจ้างก็ต่ำต้อยพอแล้วเขาก็กลับเหยียบให้จมลงดิน และยกย่องข้าราชการมาเหยีบครูจ้าง โดยไม่คิดถึงค่าความเป้นคน ไม่มีใครรู้เลยว่าอาชีพครไม่ใช่ใครก็ทำได้แต่มันต้องมาจากความารักและมีจิตเมตตาต่อน่กเรียนมีความเสียสละให้กับศิษย์ได้เสมอถึงจะเรียกว่าครู ขอยกย่องครูจ้างทุกคนนะคะ วิรักอาชีพครูมากเท่ากับชีวิตของวิเลย