ด้วยความเคารพครับอาจารย์ ผมมีความเห็นดังต่อไปนี้ครับ

ผมเชื่อว่าการเปิดเสรีทางการเงินกับการเปิดเสรีทางการสื่อสารและการแสดงออกนั้นเป็นประเด็นที่ต่างกันอย่างมากครับ

การเปิดเสรีทางการเงินนั้นต้องใช้ความรู้ทางการเงินในการต่อสู้กับกลวิธีทางการเงินจากประเทศที่มีความสามารถทางการเงินมากกว่าประเทศไทย ในช่วงนั้นมีคนไทยไม่เห็นด้วยกันอย่างมากแต่รัฐบาลสมัยนั้นกลับตัดสินใจทำ และปัจจุบันนี้กลุ่มคนที่ตัดสินใจเปิดเสรีทางการเงินยังเดินลอยนวลในประเทศไทยคอยโยนความผิดให้แก่คนอื่นในเรื่องต่างๆ อย่างไม่เดือดร้อน

แต่ในเรื่องเปิดเสรีทางการสื่อสารและการแสดงออกนั้นผิดกัน คนที่เรียกร้องให้เปิดเสรีทางการสื่อสารและการแสดงออกนั้นเป็นคนไทยล้วนๆ ครับ แต่กลุ่มคนที่กุมอำนาจอยู่ไม่ยอมฟัง เราต้องขอร้องต่างชาติให้มาช่วยสะกิดใจกลุ่มคนที่กุมอำนาจ แต่กลุ่มที่กุมอำนาจอยู่ก็ยังไม่ยอมฟังเหมือนเดิม เรื่องนี้น่าหนักใจจริงๆ

สิทธิในการสื่อสารและแสดงออกอย่างเสรีนั้นสำคัญต่อการพัฒนาประเทศไทยให้เป็น "ประเทศของประชาชน" มาก หากเรายอมปล่อยให้กลุ่มคนบางกลุ่มมีอำนาจควบคุมสิทธิพื้นฐานเหล่านี้ ประเทศไทยจะกลายเป็นประเทศของกลุ่มศักดินา คนไทยธรรมดาจะเป็นแค่กลุ่มคนที่รอรับคำสั่งและทำตาม ไม่มีความหมาย เป็นแค่ชนชั้นคนทำงาน ไม่มีคุณค่า

เรื่องนี้คือการต่อสู้ระหว่างกลุ่มศักดินาที่ต้องการครอบครองอำนาจกับกลุ่มประชาชนที่ต้องการสิทธิขั้นพื้นฐานของตัวเองครับ

เรื่องนี้ต่างชาติไม่เกี่ยวครับ