ผมชอบแนวทางของอาจารย์นะครับ คือ รับฟังให้มาก ส่วนการตัดสินใจเป็นเอกสิทธิของเรา ผู้บริหาร สมัยผมเป็น รองอธก.วิชาการ ผมพูดเช่นนี้เสมอต่อที่ประชุมหลากหลายที่ได้เป็นประธานที่ต้องตัดสินใจในมากเรื่อง

สุดท้ายผมลาออกโดยไม่มีใครร้องขอ เพราะเบื่องานบริหารมากๆ (เขียนบลอกสนุกกว่าเยอะเลย :-) ยื่นใบลาออกห้าครั้ง ในเวลาหนึ่งปี ถูกยับยั้งทั้งหมด ครั้งที่หก นายท่านคงเบื่อเลยยอม ผมเลยเป็นไทแก่ตัวมาได้ ๙ ปีนี้แล้ว (แต่กลายเป็นทาสบลอก อิอิ)

ปล. อาจารย์คงจำมดต้วเล็กๆ อย่างผมไม่ได้แล้วหรอกครับ เราเคยเจอกันที่ออสเตรเลีย ขณะที่ผมไป "ดูงาน" ในคณะของสภาคณบดีบัณฑิตวิทยาลัยมหาลัยของรัฐ แล้วอาจารย์ก็ไปประชุมที่นั่นพอดี