ความเห็น: การเดินทางของชีวิต

เล่ากันว่าสมัยพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชรบชนะที่ประเทศอินเดีย
ครั้งนั้น ทรงม้าผ่านทางเมืองฤษีเกษ อันเป็นที่อยู่ของพวกฤษีทั้งหลาย
ฤษีคนหนึ่งนุ่งผ้าเตี่ยวเย้ยฟ้าท้าลมรับแสงแห่งรุ่งอรุณ แดดอ่อนฉายส่องตกต้องร่างกายอันเปลือยเปล่าเที่ยงตรงดุจลำทวน นัยน์ตาหลับพริ้มอย่างมีความสุข
พระองค์ทรงต้องอัธยาศัยว่าฤษีท่านนี้น่าเลื่อมใส ต้องมีอะไรดีแน่ๆ จึงทรงชักอาชาเข้าใกล้ ฤษีหรี่ตามองนิดหน่อย แล้วเฉยเสีย มหาราชยิ่งเพิ่มความสนใจ
กล่าวว่า "ท่านมหาฤษีครับ กระผมศรัทธาในความสมถะเรียบง่ายของท่าน หากจะขอสิ่งหนึ่งสิ่งใด ผมขอถวายให้"
ฤษีลืมตาขึ้น ใบหน้ามีรอยยิ้ม เหมือนเย้ยหยันโลก ถามพระองค์ว่า
"จริงหรือท่าน"
พระราชาตรัสอย่างมั่นพระทัยว่า "จริงแท้แน่นอนครับ"
"ถ้าเป็นเช่นนั้น โปรดชักม้าหลบแดดไปหน่อยเถอะ เราต้องการแค่ผิงแดดอ่อนยามเช้าเท่านั้น"
ฮาเลยครับพี่น้อง