พี่พนัสครับ...เป็นความโชคดีของมหาวิทยาลัยอย่างหนึ่งที่มีพี่คอยดูแล สร้างสรรค์งานด้านกิจการนิสิต ผมคิดไม่ออกว่าจะมีใครที่ไหนทำแบบนี้ได้บ้าง สมัยก่อนเราทำงานหนังสือกันด้วยปากกัดตีนถีบ ถ่ายเอกสาร เย็บเล่ม ใช้มีดกรีด ทุกครั้งที่รอยมีดกรีดเสมือนหนึ่งรอยตอกย้ำให้เราหนักแน่นและมุ่งมั่น ถามว่า เจ็บไหม อาจมีบ้าง ถามว่าปวดไหม อาจมีบ้างกับบางสิ่งอย่าง ทว่าถามว่าสุขไหม นั่นคือคำตอบทั้งหมด วันนี้ได้เห็นผลงานน้องนิสิตแล้วดีใจ อบอุ่นครับ เรื่องรูปเล่ม ออกแบบนั้นวางใจ กากะเยียแล้ว ฝากดูแลเรื่องต้นฉบับ การบรรณาธิการด้วยครับ เพราะเป็นหัวใจของหนังสือ เป็นเล่มแล้วต้องดีด้วย ผมเห็นหนังสือของเพื่อนนักเขียนคนหนึ่งบ้านริมชี ความจริงเขาถนัดเรื่องสั้น แต่ทำไมมารวมเล่มกวีไม่รู้ ชื่อเล่มดีมาก ออกแบบสวยโดยกากะเยีย แต่เนื้อในพิมพ์ผิดเยอะมาก กลอนก็ผิดพลาดไปหมด อ่านแล้วปวดใจ หนังสือที่ดีต้องให้อะไรคนอ่านไม่มากก้น้อย พี่ๆ นักเขียนหลายคนพูดกับผมว่า เสียดายจริงๆ ครับ ขอบคุณพี่พนัสแทนน้องนิสิตที่ทำความฝัน ต่อยอดความฝัน ต่อยอดความคิดครับ ผ่านสารคามจะแวะไปเสวนาครับ คงเร็วๆนี้ครับพี่

ศรัทธา เชื่อมั่น

นกกวี