ศักยภาพทางความคิดของชุมชนที่ไม่จมจ่อมอยู่กับสถานะของการเป็น “ผู้รับ” จนลืมที่จะหยัดยืน และสร้างสรรค์โอกาสให้กับตัวเอง
ชอบค่ะ
ตามด้วย
ทำไปเรียนรู้ไป สำเร็จบ้าง ไม่สำเร็จบ้าง ก็ยังดีกว่าล้มเหลวเพราะไม่ลงมือทำ !
ผนวกกันแล้ว...ดีใจกับลูกศิษย์ของอาจารย์นะคะ ที่คงไม่จบออกมาแบบหน่อมแน้ม...คิดว่าโลกมีแต่สีชมพู แรก ๆ ชีวิตการทำงาน ไม่สำเร็จ...จะเป็นฐานอันมั่นคง ให้เราก้าวไปอย่างมั่นใจขึ้นด้วยซ้ำ หากใช้บทเรียนที่ได้รับเป็น
รู้ทั้งศักยภาพตัวเอง และศักยภาพชุมชนที่จะไปทำงานด้วย...สร้างสรรค์แน่เลย